Kalifornia wprowadza siedem nowych ustaw dotyczących zużycia energii i wody w centrach danych

Gubernator Kalifornii Gavin Newsom podpisał siedem ustaw 21 września 2026 r., nakładających nowe stanowe wymogi wobec centrów danych, obejmujące podział kosztów energii elektrycznej, ujawnianie zużycia wody, raportowanie energii, lokalne pozwolenia oraz ocenę środowiskową.

Biuro gubernatora ogłosiło podpisanie z Sacramento, stwierdzając, że ustawy wymagają od centrów danych raportowania zużycia wody i energii elektrycznej oraz przekazywania społecznościom większej ilości informacji o energii, wodzie, sile roboczej i wykorzystaniu gruntów w proponowanych projektach. Biuro opisało pakiet jako najbardziej kompleksowy zestaw przepisów dotyczących centrów danych w kraju i zestawiło go z działaniami administracji Trumpa zmierzającymi do deregulacji. “Dzięki tym ustawom zapewniamy, że Kalifornijczycy pozostają za kierownicą — i że ci, którzy czerpią zyski z centrów danych, nie robią tego kosztem nas,” powiedział Newsom.

Pakiet składa się z AB 1577 autorstwa członka Zgromadzenia Rebecca Bauer-Kahan (D-Orinda), AB 2383 autorstwa członka Zgromadzenia Ricka Chavez Zbura (D-Hollywood), AB 2469 i AB 2619 autorstwa członka Zgromadzenia Diane Papan (D-San Mateo), SB 886 autorstwa senatorów Steve’a Padilli (D-San Diego) i Jerry’ego McNerney’ego (D-Pleasanton), SB 887 autorstwa Padilli oraz SB 1168 autorstwa McNerney’ego.

Stawki za energię elektryczną i struktury taryfowe

SB 886, ustawa o innowacjach technologicznych Kalifornii i ochronie odbiorców, wymaga od Kalifornijskiej Komisji Usług Publicznych, aby do 1 stycznia 2028 r. ustanowiła lub zaktualizowała taryfy dotyczące podłączania centrów danych oraz świadczenia detalicznej usługi elektrycznej, przesyłu, dystrybucji i wytwarzania energii dla nich. Komisja musi ocenić ryzyka i korzyści taryf dla klientów nieuczestniczących, zapewnić, że taryfy zapobiegają kosztom utkwionym lub przenoszeniu kosztów na tych klientów, oraz wymagać, aby opłaty za wytwarzanie dla klientów niepowiązanych pojawiały się jako oddzielna pozycja w ich rachunkach.

W przypadku centrów danych ubiegających się o detaliczną usługę na poziomie przesyłu, taryfa musi wymagać od wnioskodawców ujawnienia, czy wnioski o podłączenie tej samej instalacji zostały złożone w innych obszarach lub jurysdykcjach usługodawców, przypisać wszystkie koszty modernizacji i użytkowania infrastruktury przesyłowej do centrum danych zgodnie z metodologią ustaloną przez komisję, ograniczyć zwroty początkowych wkładów na podłączenie do 75 % rocznego przychodu netto z przesyłu otrzymanego od klienta oraz nałożyć opłatę za przedwczesne zakończenie umowy, powiązaną z pierwotnie prognozowanym zapotrzebowaniem obiektu, na klienta, który opuszcza system w ciągu 10 lat lub nie zwiększa obciążenia zgodnie z prognozą.

SB 886 ma zastosowanie do centrów danych zawierających nowe umowy o podłączenie na poziomie przesyłu od 1 stycznia 2027 r. lub później. Umożliwia również program reakcji na zapotrzebowanie bez kosztów netto dla klientów nieuczestniczących oraz pozwala usługodawcom składać umowy wyjątkowych przypadków dla centrów danych ubiegających się o usługę przed zatwierdzeniem taryfy.

AB 2383 wymaga od każdej korporacji energetycznej złożenia taryfy przesyłowej i dystrybucyjnej zapewniającej, że centra danych płacą udział w kosztach łagodzenia pożarów, odpowiedzialności za pożary, elektryfikacji oraz programów środowiskowych, które zazwyczaj pobierane są od odbiorców na poziomie dystrybucji. Taryfa wytwórcza musi sprawić, że centra danych będą finansować przyrostowe koszty wytwarzania ich obciążenia poprzez mechanizm płatności trwający co najmniej 10 lat, obejmujący zabezpieczenie początkowe lub przedpłatę, opłaty za projekty, które nie zakończą podłączenia, opłaty za przedwczesne zakończenie oraz minimalne płatności oparte na prognozowanym obciążeniu, z możliwością obniżek dla zasobów o zerowej emisji zainstalowanych za licznikiem. Komisja nie może ustalić minimalnego progu szczytowego zapotrzebowania taryfy wytwórczej powyżej 25 megawatów, a agregatory wyboru społeczności i dostawcy usług elektrycznych muszą przyjąć taryfy wytwórcze dla centrów danych do 1 stycznia 2028 r.

SB 1168 nakazuje komisji ocenić możliwości struktury stawek, które zapewnią, że centra danych płacą rozsądny udział w kosztach przesyłu i dystrybucji oraz proporcjonalny udział w zwiększeniach obciążenia i zamówieniach niezbędnych do ich niezawodnego zasilania, jednocześnie łagodząc presję kosztową na odbiorcach mieszkaniowych, w tym klientach uczestniczących w programach California Alternate Rates for Energy oraz Family Electric Rate Assistance. Ustalenia legislacyjne ustawy stwierdzają, że Operator Niezależnego Systemu przewiduje, iż zużycie energii przez centra danych w Kalifornii wzrośnie o 2,3 gigawata do 2030 roku oraz że Pacific Gas and Electric samodzielnie otrzymał około 2 300 megawatów wniosków o pojemność centrów danych w 2024 roku.

Ujawnianie zużycia wody i lokalne pozwolenia

AB 2469 zakazuje miastu, hrabstwu lub połączeniu miasta i hrabstwa zatwierdzania zezwolenia dyskrecjonalnego lub administracyjnego na budowę centrum danych lub rozbudowę zwiększającą maksymalne szczytowe zużycie wody, chyba że wnioskodawca przedstawi ocenę dostępności wody, prognozowane zużycie wody i środki zwiększające efektywność oraz ujawnienie informacji o sile roboczej obejmujące skład, klasyfikacje stanowisk, czas zatrudnienia, zakresy wynagrodzeń i świadczenia oraz udział pracowników zamieszkujących w hrabstwie i w stanie.

Od 1 stycznia 2028 r. wnioskodawcy muszą również złożyć plan przeciwdziałania niedoborom wody opisujący etapowe środki na kolejne, coraz poważniejsze lata suszy, w tym ograniczenia poboru i ograniczenie nieistotnych zastosowań. Wnioskodawca musi przyjąć na siebie pełny koszt wszelkiej infrastruktury transportu, uzdatniania, magazynowania lub dystrybucji wody niezbędnej do obsługi projektu, zgodnie z określeniem przez właściwego dostawcę wody.

AB 2619 wymaga od właścicieli i operatorów centrów danych, pod rygorem krzywoprzysięstwa, podania swojemu dostawcy wody szacunkowej, dobrzej wiary oceny przewidywanego zużycia wody, jej spodziewanego źródła oraz prognozowanych wolumenów na maksymalny dzień, maksymalny miesiąc i średni rok przed złożeniem wniosku o początkową licencję miejską lub powiatową, a także raportowania tych samych danych w samym wniosku. Przy odnowieniu operatorzy muszą zgłosić całkowite zużycie wody w poprzednim roku kalendarzowym oraz bezpośrednie zużycie wody, w tym typ systemu chłodzenia oraz czy woda jest pitna, niepitna czy recyklingowana.

Ustawa definiuje centra danych typu I, czyli hyperskala, jako te posiadające ponad 10 000 serwerów lub zużywające ponad 25 MW mocy, typu II jako od 2 do 25 MW, a typu III jako poniżej 2 MW. Nakłada również na miejskich dostawców wody obowiązek uwzględniania zapotrzebowania centrów danych w bieżącym, nieograniczonym zapotrzebowaniu wykorzystywanym w corocznych ocenach podaży i popytu wody.

Raportowanie zużycia energii i ocena środowiskowa

AB 1577 nakazuje Komisji ds. Ochrony i Rozwoju Zasobów Energetycznych stanu ustanowienie procesu raportowania dla centrów danych o mocy elektrycznej 10 MW lub więcej. Właściciele muszą przed uruchomieniem przedstawić tożsamość obiektu, jego wielkość oraz przewidywaną maksymalną pojemność, a następnie co najmniej raz w roku raportować maksymalne obciążenie elektryczne, zużycie energii, wskaźnik efektywności wykorzystania energii (stosunek całkowitej energii obiektu do energii zużywanej przez sprzęt komputerowy), udział w elastyczności popytu, czynniki chłodnicze, generację na miejscu, zużycie paliw oraz magazynowanie energii. Komisja musi corocznie publikować zgłoszenia w formie zanonimizowanej i zagregowanej. Oddzielnie wnioskodawcy o lokalne pozwolenia uznaniowe muszą podać przewidywane roczne zużycie energii, przewidywaną generację na miejscu według rodzaju oraz przewidywany średni i maksymalny poziom hałasu mierzony na granicy nieruchomości, które lokalne agencje mogą wykorzystać w planowaniu zagospodarowania przestrzennego, planowaniu infrastruktury, ocenie podaży energii oraz ocenie środowiskowej.

SB 887 wprowadza definicję centrów danych do Kalifornijskiej Ustawy o Jakości Środowiska, prawa stanowego wymagającego raportów oddziaływania na środowisko dla projektów, które mogą znacząco wpłynąć na środowisko, oraz zakazuje stosowania kategorycznych zwolnień dla projektów centrów danych, z wyjątkami obejmującymi badania finansowane ze środków publicznych, bezpieczeństwo publiczne, bezpieczeństwo narodowe, obiekty będące własnością publiczną oraz instalacje użyteczności publicznej.

Ustawa umożliwia gubernatorowi certyfikację centrum danych jako projektu przywództwa środowiskowego uprawnionego do przyspieszonego procesu CEQA, pod warunkiem spełnienia określonych wymagań, w tym wcześniejszej płatności kosztów przyłączenia, braku wzrostu zużycia paliw kopalnych, magazynowania energii o zerowej emisji dwutlenku węgla zapewniającego co najmniej cztery godziny pojemności przy 100 % prognozowanego szczytowego zapotrzebowania, wykorzystania wody recyklingowanej lub chłodzenia bez wody, 100 % energii elektrycznej o zerowej emisji w ciągu pięciu lat od rozpoczęcia działalności, przy czym 75 % tej energii musi pochodzić z nowo rozwiniętych źródeł, oraz wiążącej umowy o korzyściach dla społeczności. Elektrownie geotermalne spełniające określone kryteria również stają się uprawnione do certyfikacji, a Biuro ds. Użytkowania Gruntu i Innowacji Klimatycznych ma opracować jednolite, ogólnostanowe standardy warunków centrów danych we współpracy z komisją energetyczną.

Od raportu zintegrowanej polityki energetycznej za 2029 rok, AB 1577 wymaga od komisji energetycznej uwzględnienia oceny trendów obciążenia elektrycznego centrów danych, wraz z prognozami przyszłego obciążenia, identyfikacją potencjalnych szczytowych zapotrzebowań netto oraz rekomendacjami dotyczącymi łagodzenia wpływu na pojemność sieci, jej niezawodność i emisje gazów cieplarnianych.