CoreStory pozyskał 32 miliony dolarów w ramach finansowania serii A, aby wprowadzić inteligencję kodu AI do oprogramowania legacy

CoreStory pozyskał 32 miliony dolarów w ramach finansowania serii A, umacniając swoją pozycję w rozwiązywaniu jednego z najtrudniejszych wyzwań w dziedzinie technologii przedsiębiorstw: modernizacji ogromnych ilości oprogramowania legacy, które nadal napędza infrastrukturę na całym świecie. Inwestycja została poprowadzona przez Tribeca Venture Partners, NEA oraz SineWave, z udziałem innych strategicznych inwestorów.

Opóźnienia w modernizacji rzadko wynikają z wahania – wynikają z złożoności. Systemy legacy nadal napędzają podstawową infrastrukturę w sektorach bankowości, lotnictwa i rządu, jednak logika leżąca u ich podstaw jest często zakopana pod dziesiątkami nieudokumentowanych zmian i utraconej wiedzy instytucjonalnej. Przed rozpoczęciem znaczących ulepszeń przedsiębiorstwa rutynowo spędzają ponad rok na mapowaniu, w jaki sposób te systemy funkcjonują i są połączone.

Przekształcanie nieprzezroczystego kodu w żywe mapy

Platforma CoreStory wykorzystuje połączenie dużych modeli językowych (LLM) i technik analizy statycznej do skanowania ogromnych baz kodu – setek tysięcy linii kodu – a następnie wyodrębniania logiki biznesowej, przepływów danych, zależności systemowych i intencji deweloperskich. Wynikiem jest model „inteligencji” systemu wygenerowany przez maszynę, który działa jak plan. Poprzez tworzenie tego rodzaju żywej dokumentacji, spółka twierdzi, że redukuje czas potrzebny do modernizacji z miesięcy lub lat do kilku dni.

Ponadto platforma CoreStory jest skierowana na kilka kluczowych przypadków użycia:

• Modernizacja aplikacji legacy: ujawnianie ukrytej logiki biznesowej, aby firmy mogły bezpiecznie zmienić platformę lub odnowić.
• Bieżące utrzymanie: umożliwianie zespołom identyfikowania, który kod może być zmieniony, gdzie leżą zależności i jaki wpływ mogą mieć modyfikacje.
• Kodowanie wspomagane przez AI: dostarczanie agentom kodowania AI bogatszego kontekstu systemowego, aby wygenerowany kod był zgodny z istniejącą architekturą.
• Wprowadzanie deweloperów i zwiększanie wydajności: dostarczanie nowym inżynierom jasnej mapy zamiast oczekiwania, że będą ją odtwarzać od podstaw.

Dostarczając ten poziom inteligencji systemu, CoreStory zmienia rozmowę o modernizacji legacy z podejścia opartego na podejrzeniach i ryzyku na działanie oparte na dowodach.

Definiowanie nowej dyscypliny: rozwój oparty na specyfikacjach

To, co wyróżnia propozycję CoreStory, jest nacisk na strukturalną, maszynowo-interpreteryjną specyfikację wyjściową – nie tylko „jakąś dokumentację”, ale żywy model, który reprezentuje reguły biznesowe, architekturę systemu, przepływy danych i intencje. Spółka nazywa to rozwój oparty na specyfikacjach (SDD). Oferuje przedsiębiorstwom sposób uporządkowania splątanych baz kodu, a następnie integracji ich z nowoczesnymi przepływami pracy, zamiast traktowania ich jako „niezmienialnych monolitów”.

W sektorach regulowanych – finansach, opiece zdrowotnej, obronie – jest to jeszcze ważniejsze. Śledzenie, audytowanie i wprowadzanie deweloperów są stałymi punktami bólowymi. Poprzez wbudowanie odzyskanych specyfikacji w potoki deweloperskie, firmy mogą zapewnić, że zmiany są bezpieczniejsze, architektura jest widoczna, a przeglądy kodu lub refaktoryzacja mogą postępować z znacznie mniejszym nieznanym ryzykiem.

Fundament dla przedsiębiorstwa rodzimego AI

Czas tego finansowania serii A nie mógł być lepszy. Z rozwojem napędzanym przez AI i narzędziami generującymi kod rośnie ryzyko wprowadzania słabo udokumentowanego, pozbawionego kontekstu kodu do dużych systemów. Przedsiębiorstwa potrzebują narzędzi, które nie tylko pomagają generować kod szybciej, ale także zapewniają, że kod, który utrzymują i rozwijają, może być w pełni zrozumiany. CoreStory oferuje mostek między starym światem oprogramowania legacy a nową erą rozwoju wspomaganego przez AI.

Patrząc w przyszłość, implikacje sięgają poza modernizację. Jeśli przedsiębiorstwa mogą ustanowić żywe specyfikacje swoich majątków oprogramowania, to agenci kodowania AI stają się bezpieczniejsi i bardziej skuteczni – działają z lepszymi danymi wejściowymi, mniej punktami ślepości i zmniejszonym ryzykiem niezamierzonych skutków ubocznych. W efekcie może to zapoczątkować przyszłość, w której systemy legacy nie są już przeszkodami, ale fundamentami: utrzymywanymi, ewoluującymi i integrującymi się z następną generacją aplikacji.

W tym scenariuszu niewidoczna infrastruktura (banki, linie lotnicze, usługi publiczne) mogłaby stać się znacznie bardziej przejrzysta i dynamiczna. Zamiast nakładania łat na nieprzezroczysty kod, firmy mogłyby naprawdę ewoluować swoje podstawowe systemy w sposób ciągły. Dla przedsiębiorstw przyjmujących rozwój AI w dużym stopniu różnica może być ogromna: kod legacy nie jest już czymś, czego się boi, ale czymś, co można wykorzystać.

Ostatecznie, wizja CoreStory sugeruje przyszłość, w której nawet najstarsze oprogramowanie może być dobrze zrozumiane, dobrze utrzymywane i zgodne z nowoczesnymi przepływami pracy rozwoju – oraz gdzie AI i inżynierowie ludzie współpracują w systemach, które nie są już czarnymi skrzynkami, ale żywymi, zrozumiałymi ekosystemami.