Rozporządzenie Trumpa „Promowanie Zaawansowanej Innowacji i Bezpieczeństwa Sztucznej Inteligencji” Ignoruje Wyzwania Bezpieczeństwa Energetycznego Stojące Za Dominacją AI

Nowe rozporządzenie prezydenta Donalda Trumpa, „Promowanie Zaawansowanej Innowacji i Bezpieczeństwa Sztucznej Inteligencji,” jest przedstawiane jako konieczny krok w celu wzmocnienia stanowiska USA w dziedzinie cyberbezpieczeństwa i utrzymania przywództwa w globalnym wyścigu sztucznej inteligencji. Rozporządzenie koncentruje się głównie na ochronie infrastruktury krytycznej, zwiększaniu bezpieczeństwa systemów rządowych oraz tworzeniu mechanizmów dobrowolnej współpracy między przedsiębiorstwami zajmującymi się sztuczną inteligencją a agencjami federalnymi.

To są godne pochwały cele.

Jednak istnieje rażąca lukę, która może ostatecznie podważyć zarówno ambicje USA w dziedzinie sztucznej inteligencji, jak i cele bezpieczeństwa narodowego: energia.

Rozporządzenie wielokrotnie odnosi się do cyberbezpieczeństwa, infrastruktury krytycznej, konkurencyjności narodowej i dominacji sztucznej inteligencji. Jednak w żaden sposób nie zajmuje się istotnym problemem, jakim jest sposób, w jaki Stany Zjednoczone zamierzają zasilić ogromną falę infrastruktury sztucznej inteligencji, niezbędnej do osiągnięcia tych celów.

Dla dokumentu, który ma na celu wzmocnienie przyszłości USA, w dużej mierze ignoruje podstawę, na której ta przyszłość będzie zbudowana.

Prawdziwa Wąska Garść Sztucznej Inteligencji Nie Leży Już w Obliczeniach

Przez lata dyskusje na temat przywództwa w dziedzinie sztucznej inteligencji koncentrowały się na chipach, talencie i algorytmach.

Dziś rozmowa uległa zmianie.

Czynnikiem ograniczającym dla wielu projektów sztucznej inteligencji jest coraz częściej energia elektryczna.

Hiperskala centra danych zużywają bezprecedensowe ilości energii. Następna generacja modeli sztucznej inteligencji będzie wymagać jeszcze większych klastrów obliczeniowych, co z kolei wymaga ogromnych ilości niezawodnej energii. Przedsiębiorstwa energetyczne w całych Stanach Zjednoczonych już teraz mają trudności z dostosowaniem się do proponowanych obiektów sztucznej inteligencji, a deweloperzy coraz częściej konkurują o ograniczoną pojemność sieci.

Jeśli USA mają prowadzić świat w dziedzinie sztucznej inteligencji, bezpieczeństwo energetyczne musi stać się podstawowym filarem polityki sztucznej inteligencji.

Zamiast tego, rozporządzenie traktuje infrastrukturę sztucznej inteligencji głównie jako wyzwanie cyberbezpieczeństwa, a nie jako wyzwanie energetyczne.

Bezpieczeństwo Energetyczne to Bezpieczeństwo Narodowe

Administracja ma rację, twierdząc, że zaawansowane możliwości sztucznej inteligencji mają implikacje dla bezpieczeństwa narodowego.

Jednak niezależność energetyczna i odporność sieci również są kwestiami bezpieczeństwa narodowego.

Ekosystem sztucznej inteligencji, który opiera się na coraz bardziej napiętych sieciach elektrycznych, projektach rozszerzania gazu ziemnego i starzejącej się infrastruktury przesyłowej, nie jest odpornym ekosystemem.

Wyścig sztucznej inteligencji jest często opisywany jako konkurencja między USA a Chinami. Jeśli ta ramka jest akceptowalna, to możliwość wdrożenia ogromnych zasobów obliczeniowych bez destabilizacji krajowego systemu energetycznego staje się strategiczną przewagą.

Każde nowe centrum danych, które wymaga dodatkowej generacji paliw kopalnych, wprowadza długoterminowe słabości, niezależnie od tego, czy te słabości wynikają z zakłóceń dostaw paliwa, ograniczeń transmisyjnych czy rosnących kosztów energii elektrycznej dla konsumentów.

Rozporządzenie mogłoby uznać tę rzeczywistość, ustanawiając zachęty lub wymagania dla deweloperów infrastruktury sztucznej inteligencji, aby zabezpieczyć odnawialne i dysponowalne moce energetyczne wraz z nowymi projektami centrów danych.

Zamiast tego, problem jest w dużej mierze nieobecny.

Ekolodzy Podkreślają, Co Rozporządzenie Pomija

Krytycy już zwrócili uwagę na środowiskowe ślepe punkty w rozporządzeniu.

Mar Zepeda Salazar, dyrektor ds. polityki w Climate Justice Alliance, argumentował, że rozporządzenie koncentruje się głównie na konkurencyjności i bezpieczeństwie, nie uwzględniając lokalnych konsekwencji szybkiej ekspansji infrastruktury.

Według Salazara:

„Brak obowiązkowej oceny środowiskowej. Brak ujawnienia zużycia energii i wody. Brak konsultacji z plemionami. Brak analizy skumulowanego wpływu. Brak ochrony prawnej dla społeczności.”

Salazar ostrzegał ponadto, że przyspieszony rozwój sztucznej inteligencji i centrów danych może zwiększyć koszty energii elektrycznej, wywierać dodatkową presję na zasoby wodne i zachęcać do dalszego rozwoju paliw kopalnych w społecznościach, które już ponoszą nieproporcjonalne obciążenia środowiskowe.

Niezależnie od tego, czy się zgadza się z każdym aspektem tej krytyki, podkreśla ona uzasadnioną obawę: rozporządzenie zakłada, że więcej infrastruktury sztucznej inteligencji jest z natury korzystne, nie uwzględniając wystarczająco, w jaki sposób ta infrastruktura będzie zasilana i jakie środki ostrożności powinny jej towarzyszyć.

Technologia Już Istnieje

Najbardziej frustrującym aspektem tej debaty jest to, że rozwiązania już się pojawiają.

Przykładem jest Exowatt, firma zajmująca się energią odnawialną, skupiająca się specjalnie na zasilaniu infrastruktury w skali sztucznej inteligencji.

Platforma Exowatt P3 firmy pochłania energię słoneczną, przechowuje ją w postaci ciepła w akumulatorze cieplnym i przekształca tę energię z powrotem w energię elektryczną na żądanie. System jest zaprojektowany do dostarczania energii elektrycznej przez całą dobę, rozwiązując jeden z najczęstszych zarzutów wobec energii słonecznej: nietrwałość.

W przeciwieństwie do konwencjonalnych instalacji słonecznych, które silnie polegają na systemach bateryjnych lub wsparciu sieci, podejście Exowatt wykorzystuje magazynowanie energii cieplnej do dostarczania energii elektrycznej w razie potrzeby, co czyni je szczególnie istotnym dla centrów danych, które wymagają ciągłej pracy.

Firma przyciągnęła znaczącą uwagę inwestorów i liderów branży, pozyskując znaczne fundusze i pozycjonując się jako rozwiązanie energetyczne dla infrastruktury sztucznej inteligencji. Jej deklarowana misja polega na dostarczaniu modułowych systemów energetycznych odnawialnych, dostosowanych specjalnie do aplikacji energochłonnych, takich jak centra danych.

Czy Exowatt ostatecznie stanie się dominującym graczem, pozostaje nieznane.

To nie jest istotne.

Istotne jest to, że firmy już budują technologie zaprojektowane do rozwiązania problemu energetycznego sztucznej inteligencji.

Rząd federalny powinien zachęcać do tych rozwiązań tak agresywnie, jak zachęca do rozwoju samych modeli sztucznej inteligencji.

Wielkie Technologie Nie Mają Usprawiedliwienia

Największe firmy sztucznej inteligencji są wśród najbardziej wartościowych korporacji w historii.

Firmy takie jak Google (GOOGL ), Microsoft (MSFT ), OpenAI i Meta wydają dziesiątki lub nawet setki miliardów dolarów na infrastrukturę sztucznej inteligencji.

Te firmy posiadają zasoby finansowe, aby przyspieszyć wdrożenie systemów energetycznych odnawialnych i dysponowalnych wraz z nową konstrukcją centrów danych.

Jeśli sztuczna inteligencja rzeczywiście reprezentuje definiującą technologię XXI wieku, to zasilanie sztucznej inteligencji w sposób odpowiedzialny powinno być postrzegane jako część kosztów prowadzenia działalności, a nie jako opcjonalna inicjatywa zrównoważona.

Rozmowa nie powinna już dotyczyć tego, czy infrastruktura sztucznej inteligencji zasilana odnawialnie jest możliwa.

Rozmowa powinna dotyczyć tego, dlaczego nie jest wymagana.

Strategia AI USA Potrzebuje Czwartego Filaru

Rozporządzenie Białego Domu słusznie uznaje, że cyberbezpieczeństwo ma znaczenie.

Słusznie uznaje, że modele sztucznej inteligencji wprowadzają nowe ryzyka.

Słusznie uznaje, że utrzymanie przywództwa USA w dziedzinie sztucznej inteligencji jest strategicznie ważne

Jednak przywództwo wymaga więcej niż tylko szybsze wydania modeli i silniejsze cyberobrony.

Wymaga planu zasilania przyszłości.

Prawdziwie kompleksowa strategia sztucznej inteligencji opierałaby się na czterech filarach: innowacji, bezpieczeństwie, infrastrukturze i odporności energetycznej.

Bez czwartego filaru pierwsze trzy stają się coraz trudniejsze do utrzymania.

Stany Zjednoczone mogą absolutnie prowadzić świat w dziedzinie sztucznej inteligencji. Ale jeśli decydenci są poważni w kwestii długoterminowej dominacji sztucznej inteligencji, przyszłe rozporządzenia wykonawcze nie powinny pytać tylko, w jaki sposób USA mogą budować więcej centrów danych.

Powinny pytać, w jaki sposób USA zamierzają zasilać je przez następne kilka dekad.

Odpowiedź na to pytanie może ostatecznie okazać się równie ważna, jak same modele sztucznej inteligencji, dla których te obiekty są budowane.