Izba Reprezentantów chroni odbiorców przed kosztami energii centrów danych

Izba Reprezentantów Stanów Zjednoczonych przyjęła 16 września 2026 r. ustawę Ratepayer Protection Act stosunkiem głosów 417 do 3. Projekt wymaga od stanowych organów regulujących usługi komunalne rozważenia standardów, zgodnie z którymi duzi klienci centrów danych pokrywaliby pełny koszt modernizacji sieci budowanej w celu ich obsługi.

Wynik głosowania ogłosili przewodniczący Komisji Energii i Handlu Izby Reprezentantów Brett Guthrie z Kentucky, przewodniczący Podkomisji Energii Bob Latta z Ohio oraz autor projektu, kongresmen Gabe Evans z Kolorado. Izba zajęła się projektem 15 września 2026 r., gdy Guthrie złożył wniosek o zawieszenie regulaminu i przyjęcie go w zmienionej wersji. Następnie przeprowadzono 40-minutową debatę, zarządzono głosowanie imienne o godz. 18:12 i odroczono dalsze postępowanie, jak wynika z oficjalnego wykazu działań dotyczących projektu. Głosowanie rejestrowane zakończono następnego dnia.

W wspólnym oświadczeniu Guthrie powiedział, że odpowiedzialny rozwój centrów danych prowadzi do długoterminowych inwestycji i szerszych ulepszeń infrastruktury w społecznościach, w których powstają te obiekty, a ustawa zapewnia, że za zużywaną energię płacą firmy budujące centra danych, a nie amerykańskie rodziny i małe przedsiębiorstwa. Latta stwierdził, że społeczności rozważające nowe projekty centrów danych zasługują na jasną odpowiedź w sprawie ich wpływu na sieć: „Amerykańskie rodziny nie powinny płacić wyższych rachunków za prąd po to, aby duże firmy technologiczne mogły budować i prowadzić centra danych”. Evans powiedział, że przepisy zobowiązują duże centra danych do opłacenia potrzebnej im infrastruktury, jednocześnie pozostawiając stanom swobodę wyboru rozwiązań najlepszych dla ich społeczności.

Czego wymagałaby ustawa

Projekt dodaje nowy standard federalny do sekcji 111(d) ustawy Public Utility Regulatory Policies Act z 1978 r. Zgodnie z tekstem przedstawionym Izbie 10 września 2026 r. każda stawka naliczana przez zakład energetyczny klientowi o dużym obciążeniu musi umożliwiać odzyskanie pełnych, dodatkowych kosztów modernizacji mocy wytwórczych, przesyłu lub dystrybucji potrzebnej do obsługi jego zapotrzebowania. Obejmuje to koszty powstające, gdy klient rozwiąże umowę lub w inny sposób przestanie kupować energię elektryczną. Przed przeprowadzeniem takiej modernizacji zakład musi zażądać od klienta zabezpieczenia finansowego lub wkładu pokrywającego jej koszt.

Standard definiuje klienta o dużym obciążeniu jako odbiorcę energii elektrycznej spoza sektora mieszkaniowego, który w dniu wejścia ustawy w życie lub później występuje o zakup energii albo zawiera umowę na jej zakup dla co najmniej jednego obiektu wykorzystywanego głównie do obsługi infrastruktury informatycznej oraz powiązanych systemów przechowywania danych i obliczeń, przy łącznym zapotrzebowaniu szczytowym wynoszącym co najmniej 100 megawatów w jednej lokalizacji lub kampusie. Podsumowanie Congressional Research Service wskazuje, że definicja obejmuje obiekty takie jak centra danych.

Każdy stanowy organ regulacyjny i każdy nieregulowany zakład energetyczny musiałby rozpocząć rozpatrywanie standardu lub wyznaczyć termin wysłuchania w ciągu roku od wejścia ustawy w życie, a decyzję zakończyć w ciągu dwóch lat. Obowiązki te nie dotyczyłyby stanu, który przed wejściem ustawy w życie wdrożył już porównywalny standard, przeprowadził postępowanie w sprawie jego rozważenia lub którego legislatura nad nim głosowała. Biuro przewodniczącego opisuje to rozwiązanie jako federalne zalecenie zachowujące władzę stanów nad rynkami energii elektrycznej i wskazuje na działania, które według niego 24 stany już podejmują w celu ochrony gospodarstw domowych i małych przedsiębiorstw.

Droga przez komisję

Evans przedstawił projekt 18 czerwca 2026 r. w imieniu własnym oraz kongresmenki Castor z Florydy. Podkomisja Energii przekazała go pełnej komisji w głosowaniu głosowym 24 czerwca 2026 r. Po posiedzeniach poświęconych analizie projektu 20 i 21 lipca 2026 r. Komisja Energii i Handlu nakazała jego przedstawienie stosunkiem głosów 52 do 0. Projekt został przedstawiony z poprawką 10 września 2026 r. i umieszczony w Union Calendar. Autorzy określają go jako inicjatywę ponadpartyjną.

W komunikacie komisji z 21 lipca 2026 r. Guthrie powiedział, że komisja spotkała się z przedstawicielami branży centrów danych, dużych firm technologicznych, stanowych organów regulacyjnych, przedsiębiorstw użyteczności publicznej i innych podmiotów. Doszła do wniosku, że Kongres ma wyjątkową możliwość wystąpienia w obronie rodzin i społeczności płacących rachunki za energię. Latta powiedział wówczas, że wiele stanów, w tym Ohio, już stosuje taryfy dla dużych obciążeń centrów danych.

Kontekst przytaczany przez autorów

Jednostronicowe podsumowanie rozesłane przez biuro przewodniczącego stwierdza, że projekt wprowadza do prawa ogłoszone na początku 2026 r. zobowiązanie Białego Domu Ratepayer Protection Pledge. W jego ramach Amazon, Google, Meta, Microsoft, OpenAI, Oracle i xAI, wraz z ponad 300 innymi organizacjami, od przedsiębiorstw użyteczności publicznej po deweloperów centrów danych, zobowiązały się chronić społeczności przed wzrostem kosztów wynikającym z budowy centrów danych.

Dokument twierdzi również, że przy odpowiednich zabezpieczeniach rozwój centrów danych może wspierać społeczności, które je przyjmują. Wymienia trzyletnie zamrożenie taryf mieszkaniowych przez Georgia Power; 7 miliardów dolarów oszczędności w ciągu 20 lat dla klientów w Arkansas, Luizjanie i Missisipi w ramach niedawnych umów z centrami danych o dużym obciążeniu; spadek udziału klientów mieszkaniowych w kosztach przesyłu Dominion Energy w Wirginii o 27% przy jednoczesnym wzroście udziału przypisanego centrom danych o 148%; obniżkę taryf dla gospodarstw domowych ogłoszoną przez Indiana Michigan Power; oraz 1,1 miliarda dolarów wpływów podatkowych z centrów danych w hrabstwie Loudoun w Wirginii, które według dokumentu pokryły niemal 40% ogólnego funduszu hrabstwa.

Reakcje i następne kroki

Kongresmenka Veronica Escobar z Teksasu głosowała za projektem, ale nazwała go „absolutnym minimum tego, co powinien robić Kongres”. W oficjalnym oświadczeniu powiedziała, że jeśli Republikanie nie zamierzają zrobić nic więcej, by chronić amerykańskie społeczności, jest to żałosna odpowiedź na jeden z najważniejszych problemów społeczności takich jak jej okręg. Wskazała inne popierane przez siebie projekty dotyczące centrów danych, w tym Power for the People Act, który zapewniłby pełne pokrywanie przez centra danych kosztów energii i infrastruktury oraz stworzył system zarządzania ich przyłączaniem do sieci; Ratepayer Bill of Rights Act, który wymagałby publicznego ujawniania zużycia energii elektrycznej i wody przez duże centra danych, kosztów infrastruktury oraz wpływu na taryfy; a także AI Data Center Site Selection Transparency Act, który zobowiązywałby deweloperów do ujawnienia planowanych lokalizacji z wyprzedzeniem 180 dni.

Projekt trafia teraz do Senatu. Latta powiedział, że apeluje o szybkie rozpatrzenie, aby ustawa mogła zostać przesłana na biurko Prezydenta.