Lekcje historii dla lepszej polityki publicznej: Jak stworzyc system edukacji przygotowany do sztucznej inteligencji

W 1823 roku, radykalny myśliciel i akademik o imieniu George Birkbeck założył London Mechanics Institute (obecnie Birbeck University). Było to częścią awangardy poświęconej zapewnieniu pracującym mężczyznom i kobietom umiejętności technicznych i inżynierskich niezbędnych do sukcesu w nowej erze przemysłowej. Dewizą Birkbecka było hasło “wiedza to potęga”, a jego wizja nowej formy edukacji zawodowej pomogła napędzić wzrost podobnych instytutów mechanicznych w całym Zjednoczonym Królestwie, a także w Australii i Kanadzie.

Dwa wieki później, nowa rewolucja sztucznej inteligencji (AI) staje się tak samo przełomowa i burzliwa dla dzisiejszego środowiska pracy, jak cokolwiek doświadczonego w początkowych dniach parowej industrializacji. Tak bardzo, że nawet Birkbeck mógłby być zaskoczony, jak najlepiej przygotować studentów do tego całkowicie nowego świata pracy. Dziś, edukatorzy i rządy muszą zmierzyć się z pytaniem, jakie umiejętności studenci potrzebują, aby odnieść sukces w tym nowym środowisku pracy dominowanym przez maszyny i jak mogą ich skutecznie nauczyć, gdy tak wielu studentów już korzysta z AI, aby zrealizować swoje studia.

Zrozumienie algorytmu

Nikt nie kwestionuje wszechobejmującego wpływu, jaki AI będzie miał na sposób, w jaki pracujemy — szczególnie w przypadku użycia generatywnej sztucznej inteligencji (GenAI), która wzrosła z zaledwie 49% w 2023 roku do 75% rok później, zgodnie z EY 2024 Work Reimagined Survey. Długo wiadomo, że automatyzacja, blockchain i uczenie maszynowe mogą zmniejszyć obciążenia administracyjne, znacznie skrócić czas potrzebny do wypełniania dokumentów, przyspieszyć procesy powtarzalne i znacznie zwiększyć możliwości analityczne. Z pojawieniem się GenAI, jest teraz jasne, że całe opisy pracy i ścieżki kariery — czy to jako pracownik call center, para-prawnik, copywriter, kodujący oprogramowanie, czy nawet lekarz ogólny — zostaną przedefiniowane lub nawet całkowicie zastąpione przez algorytmy.

Edukatorzy i administratorzy rządowi, biorąc pod uwagę ten szybko zmieniający się krajobraz kariery, muszą ponownie ocenić rodzaje umiejętności, które powinni nauczać. Na przykład, czy ma sens, aby studenci uczyli się programowania, gdy GenAI może wykonać te zadania w sekundach? Czy młodzi prawnicy muszą zapamiętywać prawo, czy powinni się skoncentrować na rozwijaniu umiejętności wyższego rzędu, takich jak interpretacja, w jaki sposób jest stosowane, i sądy moralne i etyczne?

Nawet gdy edukatorzy i komisje egzaminacyjne opracowują nowe podejścia do nauczania, muszą ponownie ocenić, jak mierzyć sukces akademicki, gdy AI staje się powszechne w sali lekcyjnej. Jeden wybitny profesor technologii i autor, Clay Shirky, niedawno sugerował, że uczelnie powinny porzucić pracę pisemną i wrócić do przeddrukarskiego podejścia do egzaminu ustnego.

Niektóre rządy zaczynają podejmować wyzwania poprzez przyszłościowe polityki. Departament Edukacji w Australii utworzył Ramowy plan dla generatywnej sztucznej inteligencji w szkołach oparty na sześciu zasadach i 25 wskazówkach dotyczących nauczania, dobrostanu człowieka, przejrzystości, uczciwości, odpowiedzialności i prywatności. Ministrowie edukacji utworzyli również Narodowy Zespół Zadaniowy ds. Sztucznej Inteligencji w Szkolach, aby promować rozwój AI w edukacji, w tym projekt ramowego planu dla użycia AI w szkołach.

W Korei Południowej, tymczasem, uczniowie są edukowani o AI w młodym wieku poprzez użycie AI w sali lekcyjnej, aby dostosować pracę domową i zadania do poziomu edukacji i zachowań uczniów. Z czasem, każde dziecko w Korei Południowej będzie miało osobistego nauczyciela AI.

Nowe podejście do uczenia maszynowego

Podczas gdy AI zmienia świat pracy i uczenia się, rządy są zobowiązane do stworzenia systemu edukacji, który naprawdę przygotowuje uczniów do przyszłości napędzanej przez AI. Wymaga to nowego podejścia do tworzenia dostosowanych programów nauczania, które podkreślają unikalne umiejętności ludzkie, takie jak myślenie krytyczne, kreatywność, etyka i inteligencja emocjonalna — obszary, w których AI nie może zastąpić ludzkiej oceny. Rządy powinny przemyśleć modele ocen, przechodząc od nauki odtwórczej do oceny rozwiązywania problemów w świecie rzeczywistym, współpracy i adaptacji.

Równie ważne jest inwestowanie w szkolenia nauczycieli, aby zbudować umiejętności AI wśród edukatorów, umożliwiając im skuteczne integrowanie narzędzi AI w sali lekcyjnej i prowadzenie uczniów w odpowiedzialnym korzystaniu z tych technologii. Rządy mogą również zapewnić, że wszyscy uczniowie mają równy dostęp do zasobów edukacyjnych napędzanych przez AI, przezwyciężając podziały cyfrowe i umożliwiając możliwości dla każdego ucznia, niezależnie od pochodzenia.

Aby wesprzeć te wysiłki, jasne ramy zarządzania, które wbudowują przejrzystość, prywatność i uczciwość w rolę AI w edukacji, są niezbędne. Współpraca między organami rządowymi, przemysłem i środowiskami akademickimi, w tym dedykowanymi zespołami zadaniowymi ds. edukacji AI, pomoże wyrównać politykę edukacyjną z ewoluującymi potrzebami siły roboczej, wspierać innowacje, nadzorować wdrożenie polityki i skalować udane programy na poziomie krajowym.

Lekcja historii dla edukowania społeczeństwa, aby prosperować z AI

Podobnie jak wizja George’a Birkbecka dotycząca uczynienia edukacji technicznej dostępną, przekształciła społeczeństwa w erze przemysłowej, dzisiejsze rządy ponoszą kluczową odpowiedzialność za kształtowanie edukacji dla ery AI. Poprzez podejmowanie decydujących działań w zakresie polityki, pedagogiki, równości i zarządzania, rządy mogą odblokować pełny potencjał AI, aby rewolucjonizować edukację — nie tylko dla wydajności, ale aby wyhodować zdolnych, etycznych i wytrwałych obywateli gotowych do jutrzejszych wyzwań. Wiedza może równać się potędze, ale to, jak jest stosowana, będzie nadal odróżniać ludzi od maszyn.

Widoki przedstawione w tym artykule są widokami autora i niekoniecznie odzwierciedlają widoki globalnej organizacji EY lub jej firm członkowskich.