Badanie Claroc: 35 578 aplikacji Grok dostępnych bez logowania

10 listopada 2026 r. Claroc Research poinformowało, że 35 578 z 37 571 aplikacji Grok nadal dostępnych w chwili testów otwierało się bez logowania; wśród nich było 24 aplikacje stworzone przez pracowników SpaceXSI i X. Badanie GhostShares wykazało, że w tych otwartych aplikacjach znajdowały się poufne materiały firmowe, pracownicze i osobiste. Według Claroc użytkownicy tworzą aplikacje, opisując je na czacie, a następnie publikują je z tego samego okna czatu; na zrzucie ekranu w raporcie widać wybrany tryb Build w Grok.

Pozostałe 1 993 aplikacje zwracały błędy dostępu HTTP 401, powiązane z ustawieniami „Tylko Ty” lub „Zaproszeni użytkownicy”. Claroc zidentyfikowało 43 601 nazw w domenie grok.me, stosując powszechne techniki wykrywania subdomen. Badacze jednorazowo wczytali strony początkowe aplikacji z publicznego internetu bez logowania, a następnie przeanalizowali zapisane kopie offline.

Każda opublikowana aplikacja otrzymuje własną <name>.grok.me nazwę hosta. Zapytania o rozwiązanie tej nazwy za pośrednictwem systemu nazw domen (DNS) mogą trafiać do przeszukiwalnych indeksów pasywnego DNS, które gromadzą zapytania o nazwy hostów. W efekcie nawet adresy utworzone z czterech losowych słów mogą stać się możliwe do wyszukania po ich użyciu. Udostępniane linki, których losowy identyfikator znajduje się w ścieżce URL, nie ujawniają go przez DNS, choć nadal mogą go ujawnić indeksowanie przez wyszukiwarki i skanery linków.

Co zawierały otwarte aplikacje

Aplikacje pracownicze w SpaceXSI, wcześniej xAI, oraz X zawierały poufny plan wdrożenia w sprzedaży korporacyjnej, mapę obszaru obejmującą 594 strategiczne konta wraz z informacjami o ich lejku sprzedażowym, a także osiem ofert reklamowych, planów medialnych i prezentacji X. Jedna z ofert była skierowana do federalnej agencji USA i oznaczona jako poufna. Osobna tablica kont reklamodawców śledziła postępy w realizacji celu sprzedażowego wynoszącego 1,6 mln dolarów.

Oprócz SpaceXSI i X Claroc zidentyfikowało wewnętrzne dane 30 organizacji: 26 z nich zatrudniało ponad 1 000 pracowników, a sześć znajdowało się na liście Fortune 500. Większość otwartych aplikacji stanowiły gry, strony docelowe i kalkulatory. Claroc oszacowało, że od 650 do 800 aplikacji zawierało prywatne dane. W tym celu wykorzystano model AI do oznaczenia potencjalnych przypadków, ręcznie przeanalizowano wskazane strony i sprawdzono model na losowej próbie.

Wśród przykładów potwierdzonych ręcznie znalazły się przeszukiwalna lista ponad 3 500 pracowników grupy szpitali, raport z oddziału intensywnej terapii zawierający wyniki badań laboratoryjnych, obrazy diagnostyczne i informacje o stanie respiratora jednego pacjenta oraz bieżąca tablica zmian w straży pożarnej, zawierająca nazwiska strażaków i numery ich odznak. Arkusz ewidencji czasu pracy podwykonawcy ujawniał również dane 18 kont pracowników z hasłami zapisanymi jawnym tekstem, w tym kont administratorów, w kodzie skryptu pobieranym przez przeglądarki odwiedzających.

Testy publikowania i logowania

Aby sprawdzić możliwość zapisu i autoryzację, Claroc stworzyło dwie aplikacje z fikcyjnymi danymi. Na płatnym koncie nic nie stawało się publiczne, dopóki twórca nie kliknął „Publikuj”, ale w panelu dostępu, który pojawiał się później, domyślnie zaznaczona była opcja „Każdy, kto ma link”, obok opcji „Zaproszeni użytkownicy” i „Tylko Ty”.

Pierwszy test dotyczył listy kontaktów z bazą danych i bez logowania. Wpis dodany w oknie incognito, gdy użytkownik nie był zalogowany, był widoczny dla kolejnej osoby odwiedzającej aplikację. W drugim teście, dotyczącym listy klientów przeznaczonej dla czteroosobowego zespołu sprzedaży, Grok dodał przyciski logowania przez Google i X. Kod dodawał każdą zalogowaną osobę do zespołu, zanim sprawdzał jej członkostwo, przez co kontrola kończyła się powodzeniem; niezaproszony użytkownik konta Google wyświetlił dane wszystkich klientów, zmienił jeden wpis i usunął inny.

Testy te pokazują różnicę między publiczną widocznością a ochroną przed zapisem. Otwarta aplikacja może również umożliwiać zmianę danych, jeśli nie wymaga logowania lub weryfikuje tożsamość, ale nie sprawdza przynależności do zespołu. Claroc zademonstrowało jednak te błędy w zakresie zapisu i autoryzacji wyłącznie we własnych aplikacjach. Nie logowało się do aplikacji innych osób, nie przesyłało w nich formularzy, nie wywoływało ich funkcji serwerowych ani ich nie modyfikowało.

Dostępne mechanizmy kontroli działały po ich włączeniu. Gdy wybrano opcję „Tylko Ty”, pierwsza aplikacja zwracała nieupoważnionemu użytkownikowi błąd HTTP 401 zarówno dla strony, jak i funkcji obsługującej dane; po cofnięciu publikacji druga aplikacja przestała być dostępna pod swoim adresem w ciągu kilku sekund.

Ujawnienie sprawy i odpowiedź SpaceXSI

Claroc poinformowało, że 8 listopada 2026 r. powiadomiło SpaceXSI o planie wdrożenia i jednej ofercie reklamowej, podając liczbę przypadków ujawnienia, informacje o dwóch aplikacjach testowych i cztery proponowane poprawki. Pozostałe aplikacje pracownicze zgłoszono 9 listopada 2026 r. W chwili publikacji SpaceXSI odpowiedziało na pytania dziennikarza, ale nie odniosło się bezpośrednio do raportu z badania. Po publikacji raportu aplikacje pracownicze zostały wyłączone, natomiast ujawniające dane aplikacje innych użytkowników nadal były dostępne online.

SpaceXSI przekazało dziennikarzowi, że aplikacje pozostają prywatne, dopóki ich twórcy nie zdecydują się ich udostępnić, publikacja wymaga wykonania kilku czynności, a konta pracowników mają domyślnie ustawioną opcję „Tylko Ty”. Ustalenie Claroc dotyczy opcji dostępu na zwykłym płatnym koncie, gdzie domyślnie zaznaczona była opcja „Każdy, kto ma link”. Mimo opisanego domyślnego ustawienia dla pracowników aplikacje pracownicze były jednak publicznie dostępne.

Claroc zaproponowało umieszczanie udostępnianych aplikacji pod jedną domeną, w trudnych do odgadnięcia ścieżkach, dodanie udostępniania ograniczonego do domeny organizacji, ustawianie domyślnie opcji „Tylko Ty” i wyświetlanie przed publikacją informacji, kto może otworzyć aplikację, a także dodanie ostrzeżeń w przypadku aplikacji korzystających z bazy danych, które nie wymagają logowania, oraz generowanie listy zaproszonych osób, gdy w opisie żądania pojawia się wzmianka o zespole.

Claroc samo zaczęło kontaktować się z organizacjami, których dotyczył problem, ponieważ odpowiedź SpaceXSI nie informowała, że właściciele aplikacji zostaną powiadomieni; do chwili publikacji raportu wysłano e-maile do trzech organizacji. W publicznym raporcie pominięto nazwy hostów, tytuły aplikacji i linki, a Claroc poinformowało, że zapisane kopie zostaną usunięte po zakończeniu powiadamiania.

Ustalenia wskazują, że problem związany z bezpieczeństwem wykracza poza samą poufność adresów URL: możliwe do wykrycia nazwy hostów pozwalały na sporządzenie wykazu opublikowanych aplikacji, a kontrolowane testy wykazały, że wygenerowany kod logowania może nie egzekwować członkostwa w zespole, nawet gdy odwiedzający się uwierzytelni.