Badanie sugeruje, że roboty mogą być wykorzystywane do oceny stanu psychicznego dzieci

Nowe badanie przeprowadzone na Uniwersytecie w Cambridge sugeruje, że roboty mogą być lepsze w wykrywaniu problemów ze stanem psychicznym u dzieci w porównaniu z testami przeprowadzanymi przez rodziców lub same dzieci.

Badanie zostało przedstawione na 31. Międzynarodowej Konferencji IEEE o Robotyce i Komunikacji Człowieka (RO-MAN) w Neapolu we Włoszech.

Uzupełnianie tradycyjnych metod zdrowia psychicznego

Zespół składał się z robotyków, informatyków i psychiatrów, a badanie objęło 28 dzieci w wieku od 8 do 13 lat. Był także robot humanoidny, który przeprowadzał standardowe kwestionariusze psychologiczne, które pomagały ocenić stan psychiczny każdego uczestnika.

Badanie, które było pierwszym tego rodzaju, wykazało, że dzieci często ufają robotom i dzielą się informacjami, których nie udzielają w ankietach online lub w trakcie rozmów bezpośrednich.

Zgodnie z oświadczeniem zespołu, roboty mogą uzupełniać tradycyjne metody oceny zdrowia psychicznego.

Profesor Hatice Gunes kieruje Laboratorium Inteligencji Afektywnej i Robotyki w Wydziale Informatyki i Technologii Uniwersytetu w Cambridge.

„Po tym, jak zostałam matką, byłem bardziej zainteresowana tym, jak dzieci wyrażają się, gdy rosną, i jak to może się pokrywać z moją pracą w dziedzinie robotyki”, powiedziała Gunes. „Dzieci są bardzo dotykowe i są przyciągane przez technologię. Jeśli używają narzędzi opartych na ekranie, wycofują się z świata fizycznego. Ale roboty są idealne, ponieważ znajdują się w świecie fizycznym – są bardziej interaktywne, więc dzieci są bardziej zaangażowane”.

Eksperyment i obserwacje

Gunes i jej zespół, wraz z kolegami z Wydziału Psychiatrii Uniwersytetu w Cambridge, zaprojektowali eksperyment, aby sprawdzić, czy roboty mogą pomóc w ocenie stanu psychicznego u dzieci.

Nida Itrat Abbasi jest pierwszym autorem badania.

„Istnieją sytuacje, w których tradycyjne metody nie są w stanie wykryć problemów ze stanem psychicznym u dzieci, ponieważ czasami zmiany są niezwykle subtelne”, powiedział Abbasi. „Chcieliśmy sprawdzić, czy roboty mogą pomóc w tym procesie”.

Każdy uczestnik wziął udział w sesji jeden-na-jeden z robotem Nao, który jest robotem humanoidnym o wysokości około 60 centymetrów. Rodzic lub opiekun, a także członkowie zespołu badawczego, obserwowali z sąsiedniego pokoju.

Przed każdą sesją dzieci i ich rodzice lub opiekunowie wypełniali ankiety online.

Robot wykonał cztery różne zadania podczas każdej sesji. Po pierwsze, zadał otwarte pytania o radosne i smutne wspomnienia z ostatniego tygodnia. Następnie, przeprowadził krótki kwestionariusz nastrój i uczuć (SMFQ). Kolejno, przeprowadził zadanie z inspiracji testu percepcji dziecięcej (CAT), gdzie dzieciom zadawano pytania związane z pokazywanymi obrazami. Na końcu, robot przeprowadził zmodyfikowaną skalę lęku i depresji u dzieci (RCADS) dla ogólnego lęku, panicznego zaburzenia i niskiego nastroju.

Dzieci zostały podzielone na trzy różne grupy po SMFQ i zostały sklasyfikowane na podstawie prawdopodobieństwa wystąpienia problemów ze stanem psychicznym. Następnie, w trakcie sesji, dzieci wchodziły w interakcje z robotem, rozmawiając z nim lub dotykając czujników na jego rękach i stopach. Były także dodatkowe czujniki, które monitorowały tętno, ruchy głowy i oczu uczestników.

Badacze stwierdzili, że sposób, w jaki dzieci wchodziły w interakcje z robotem, był związany z różnymi poziomami problemów ze stanem psychicznym. Na przykład, dzieci, które nie doświadczały problemów ze stanem psychicznym, miały bardziej pozytywne interakcje z robotem. Dla dzieci, które mogły doświadczać problemów ze stanem psychicznym, robot mógł umożliwić im rozmowę o prawdziwych uczuciach i doświadczeniach, prowadząc do negatywnych odpowiedzi.

„Ponieważ robot, którego używamy, jest na wzrost dziecka i całkowicie niegroźny, dzieci mogą postrzegać go jako powiernika – czują, że nie popadną w kłopoty, jeśli podzielą się z nim sekretami”, powiedział Abbasi. „Inni badacze stwierdzili, że dzieci są bardziej skłonne do ujawnienia poufnych informacji – na przykład, że są prześladowane – robotowi niż dorosłemu”.

Badacze zwrócili uwagę, że nie chcą zastąpić psychologów ani innych specjalistów od zdrowia psychicznego robotami.

„Nie mamy zamiaru zastępować psychologów ani innych specjalistów od zdrowia psychicznego robotami, ponieważ ich ekspertyza znacznie przewyższa wszystko, co może zrobić robot”, powiedział współautor dr Micol Spitale. „Jednak nasza praca sugeruje, że roboty mogą być użytecznym narzędziem w pomocy dzieciom w otwieraniu się i dzieleniu się rzeczami, których nie są komfortowe z dzieleniem się na początku”.

Zespół będzie teraz starał się rozszerzyć swoje badanie i objąć więcej uczestników, a także obserwować ich przez dłuższy czas.