Schwartz wypuszcza BootLoops 1.0, otwarto‑źródłowy interfejs LLM dla nauki

Anthropic 1 października 2026 opublikowało naukę w stylu Claude, gościnny post teoretycznego fizyka Matthew Schwartza opisujący BootLoops, otwarto‑źródłowy zestaw narzędzi, który stworzył wraz z Claude do dokładnych obliczeń w naukach ilościowych. BootLoops 1.0 został udostępniony publicznie tego samego dnia na licencji MIT.

Od amplitud rozpraszania do ogólnego interfejsu

Schwartz pisze, że rozpoczął projekt, gdy Anthropic wydało Claude Fable 5 latem 2026, po wcześniejszym eksperymencie opisanym w jego poście Anthropic „Vibe Physics”, w którym w grudniu 2025 używał Claude Opus 4.5 jako asystenta badawczego. Jego pierwszym zadaniem dla nowego modelu było przeniesienie i ujednolicenie metod z jego prac o amplitudach rozpraszania oraz pokrewnej literatury w jedną ramę opartą na bootstrapie macierzy S oraz półnumerycznym bootstrapie, komplementarnych podejściach, które określają amplitudę poprzez ograniczenia fizyczne i wysokiej precyzji obliczenia numeryczne, aż pozostanie jedna dokładna odpowiedź.

W fizyce cząstek, amplitudy rozpraszania zapewniają teoretyczne połączenie między szczątkami zderzenia w Wielkim Zderzaczu Hadronów a cząstkami wytworzonymi w wyniku zderzenia, a Schwartz pisze, że pojedynczy, zaawansowany całka Feynmana może zajmować grupę badawczą przez lata. Informuje, że Claude odtworzył wyniki jednej z jego prac w około 20 minut, w porównaniu z tygodniami, które poświęcił na pisanie własnego kodu, i że zidentyfikował lepszy algorytm, o którym nie wiedział. Gdy poprosił model o przejście od logarytmów, najprostszej rodziny funkcji w tych obliczeniach, do trudniejszej klasy funkcji eliptycznych, donosi, że model uogólnił przeniesione narzędzia i sam napisał większość nowego oprogramowania. Schwartz podaje, że zestaw narzędzi ostatecznie obliczył 30 całek od początku do końca: 15 odtworzeń znanych wyników nową metodą oraz 15, w tym całki Feynmana eliptyczne, które nigdy wcześniej nie zostały obliczone. Nazywa problemy, które odpowiadają mocnym stronom obecnych modeli, “Claude-shaped”, a nazwa zestawu odnosi się do jego korzeni w obliczeniach bootstrapowych amplitud rozpraszania.

Wyniki w ekologii, genetyce, ekonomii i językoznawstwie

W ekologii Schwartz podaje, że Claude rozpoznał równanie z 2005 roku autorstwa ekologa Rampala Etienne, które nadało neutralnej teorii bioróżnorodności Stephena Hubbella precyzyjnie testowalną postać, jako rozwiązywalną, i rozwiązał je po 20 latach bez rozwiązania na dużą skalę. Zastosowane do danych spisu lasów, obliczenia wykazują, że skład gatunkowy drzew na wyspie Barro Colorado w Kanale Panamskim zmienia się 4,5‑krotnie szybciej niż dopuszcza teoria neutralna. Razem z profesorem biologii roślin Jamesem O’Dwyerem Schwartz stworzył minimalny model predykcyjny historii życia gatunków, który, jak pisze, bardzo dobrze zgadza się z danymi; para rozszerza go z Panamy na inne globalne obszary leśne, wykorzystując zestawy danych, które Claude pomógł opracować.

W genetyce populacyjnej informuje, że zestaw narzędzi rozwiązał 30‑letnie wyrażenie całkowe opisujące, jak dobór naturalny działa na rzadkie mutacje, a następnie zastosował wynik do gnomAD, który Schwartz określa jako największy publiczny katalog zmienności genetycznej człowieka; strona projektu opisuje dopasowanie do około 730 000 ludzkich eksonów, 1,46 miliona kopii genomu. Z kolegą Michaelem Desaiem Schwartz podaje, że przeanalizowano 5,7 miliarda par pobliskich mutacji w genomach z Projektu 1000 Genomów i znaleziono dowody na konwersję genową, mechanizm, który, jak zauważa, pomija prawie każda analiza wykorzystująca powiązaną zmienność genetyczną.

Współpraca ekonomiczna z Isaiah Andrews i Jesse M. Shapiro przekształciła się w NBER Working Paper 35782, wydany we wrześniu 2026. Artykuł informuje, że wśród 4 452 opublikowanych pakietów replikacyjnych z pięciu czasopism ekonomicznych, otwarto‑źródłowy przepływ pracy LLM autorów zidentyfikował nieścisłości w 3 460 artykułach lub dodatkach, skrócił czas obliczeń ponad dziesięciokrotnie, zachowując lub poprawiając dokładność w 496 artykułach, oraz opracował nowe rozszerzenie zgodne z celami i założeniami każdego artykułu w 923 przypadkach. Schwartz pisze, że przepływ pracy przeniósł pakiety z MATLAB, Stata i innych komercyjnych narzędzi do kodu otwarto‑źródłowego, obejmującego około 30 000 procedur, i sprawdził niemal każdą liczbę, którą można było zweryfikować względem opublikowanych tabel.

W językoznawstwie Schwartz podaje, że współpracując z trzema językoznawcami grupa stworzyła AccStack, bazę danych stresów wyrazowych obejmującą 6 072 języki oraz bibliografię 160 000 prac fonologicznych. Jego lista kolejnych współprac ekspertów zawiera model ilościowy postępu Wielkiego Wydarzenia Utlenieniowego w czterech glacjacjach, opracowany z geochemikiem Davidem Johnstonem; studium demograficzne cyklu życia plam słonecznych rozszerzone na plamy gwiezdne, z astrofizykiem Cecilią Garraffo; dokładne i weryfikowalne obliczenia dowodów bayesowskich dla drzew ewolucyjnych, z biologami ewolucyjnymi Scottem Edwardsem i Paulem Lewisem; dokładne rozwiązanie „final problem” Watsona, prawdopodobieństwa powrotu trójwymiarowego losowego spaceru i ostatniej z całek kratowych, które George Watson rozpoczął w 1939; oraz zestaw narzędzi kosmologicznych do dopasowywania parametrów kosmologicznych do danych o strukturze wielkoskalowej, w tym pełnego spektrum mocy dwupętlowego i trisosku jednopętlowego.

Przepływ pracy, skala i tryby awarii

Schwartz podaje, że przedsięwzięcie wygenerowało 36 rękopisów w 18 dziedzinach z 19 współautorami w ciągu trzech miesięcy, wybranych spośród około 400 potencjalnych problemów; strona projektu informuje, że zastosowania BootLoops 1.0 obejmowały dwadzieścia dwa obszary. Opisane przez niego środowisko uruchamia sesje Claude Code w terminalach na wirtualnych maszynach Google Cloud połączonych z repozytoriami GitHub i Overleaf, przy czym sesja główna koordynuje sesje projektowe, przydziela zasoby obliczeniowe i weryfikuje wyniki, a pod‑agenci w tle zapisują wyniki pośrednie w plikach markdown. Zaznacza, że klasyfikatory zabezpieczeń Fable 5 były regularnie wyzwalane podczas pracy i że układ ogranicza każdy blok do jednego agenta, zamiast pozwalać mu zepsuć całą sesję.

Dokumentuje powtarzające się tryby awarii: model ogłasza zwycięstwo zbyt wcześnie, podaje szacunki czasu znacznie za długie lub za krótkie, domyślnie przechodzi do obliczeń trwających wiele dni, podczas gdy zbudowanie narzędzia zajęłoby minuty, oraz traci kontekst, gdy długie sesje są kompresowane. Jego środki zaradcze, jak pisze, obejmowały kodowanie umiejętności protokołu w uprzęży, wymóg samodzielnego przeglądania wykresów oraz ponowne sprawdzanie wyników jako sędzia adwersarialny; powtarzalna instrukcja dla modelu brzmiała „myśl mądrzej, nie ciężej”.

Warunki wydania, finansowanie i własność

repozytorium BootLoops zawiera pojedynczy commit z 1 października 2026 r. dla BootLoops 1.0, wydany na licencji MIT, a teksty i ilustracje na licencji CC BY 4.0. Repozytorium stwierdza, że kod został stworzony przez Matthew D. Schwartz i napisany przez Claude pod jego nadzorem, z prawami autorskimi przysługującymi Anthropic PBC, oraz że wydanie nie jest oficjalnie wspieranym produktem Anthropic i jest utrzymywane przez Schwartz. Repozytorium zawiera 49 pakietów narzędzi, przy czym projekt został opublikowany jako sześć równoległych repozytoriów; kod jest w Python 3.12 z niektórymi komponentami w Julia i został zweryfikowany na Linux x8664 oraz w kontenerach Debian na x8664 i arm64, podczas gdy macOS nie był częścią testów wydania. Repozytorium opisuje narzędzia jako instrumenty badawcze i zaznacza, że nie są przeznaczone ani przystosowane do decyzji klinicznych, aktuarialnych, płatniczych, regulacyjnych ani związanych z bezpieczeństwem publicznym.

Na stronie projektu Schwartz opisuje BootLoops jako uprząż niezależną od modelu ją napędzającego, użyteczną z Claude, Gemini lub ChatGPT, i podaje standard akceptacji: diagram jest rozwiązany tylko wtedy, gdy znana jest jego pełna forma funkcjonalna i skrypt Python może go ocenić z dowolną precyzją na laptopie. Strona informuje, że Anthropic zapewniło finansowanie projektu, podczas gdy BootLoops jest własnością i jest utrzymywane przez Schwartz’a. Post Anthropic ujawnia, że Schwartz pracował jako badacz gościnny w Anthropic w trakcie projektu, a oddzielny artykuł NBER zauważa, że pełnił rolę kontraktora dla Anthropic przy tym badaniu i że Anthropic nie popiera jego wyników.