Modele i platformy AI
Schwartz publikuje BootLoops 1.0, otwarto‑źródłowy interfejs LLM dla nauki

Kluczowe punktyClaude odtworzył wyniki pewnej pracy naukowej w około 20 minut, podczas gdy samodzielne…
Zobacz więcej
- Claude odtworzył wyniki pewnej pracy naukowej w około 20 minut, podczas gdy samodzielne kodowanie zajęło Schwartzowi tygodnie.
- BootLoops rozwiązał równanie ekologiczne z 2005 roku, które przez 20 lat pozostawało bez rozwiązania w dużej skali.
- Anthropic sfinansował projekt, jednak Schwartz jest właścicielem BootLoops i utrzymuje go niezależnie od jakiegokolwiek modelu.
Anthropic 1 października 2026 opublikowało naukę w stylu Claude, gościnny wpis teoretycznego fizyka Matthew’ego Schwartza opisujący BootLoops, otwarto‑źródłowy zestaw narzędzi, który zbudował z Claude w celu dokładnych obliczeń w naukach ilościowych. BootLoops 1.0 został udostępniony publicznie tego samego dnia na licencji MIT.
Od amplitud rozpraszania do ogólnego interfejsu
Schwartz pisze, że rozpoczął projekt, gdy Anthropic wydało Claude Fable 5 latem 2026, po wcześniejszym eksperymencie opisanym w jego poście Anthropic “Vibe Physics”, w którym w grudniu 2025 używał Claude Opus 4.5 jako asystenta badawczego. Jego pierwszym zadaniem dla nowego modelu było przeniesienie i ujednolicenie metod z jego prac o amplitudach rozpraszania oraz pokrewnej literatury w jedną strukturę opartą na bootstrapie macierzy S oraz semi‑numerycznym bootstrapie, komplementarnych podejściach, które określają amplitudę poprzez fizyczne ograniczenia i wysoką precyzję obliczeń numerycznych, aż pozostanie jedna dokładna odpowiedź.
W fizyce cząstek amplitudy rozpraszania zapewniają teoretyczne połączenie między szczątkami zderzeń w Wielkim Zderzaczu Hadronów a cząstkami wyprodukowanymi w wyniku zderzenia, a Schwartz pisze, że pojedyncza, nowatorska całka Feynmana może zajmować grupę badawczą przez lata. Informuje, że Claude odtworzył wyniki jednej z jego prac w około 20 minut, w przeciwieństwie do tygodni, które poświęcił na pisanie własnego kodu, i że zidentyfikował lepszy algorytm, o którym nie wiedział. Gdy poprosił model o przejście od logarytmów, najprostszej rodziny funkcji w tych obliczeniach, do trudniejszej klasy funkcji eliptycznych, raportuje, że model uogólnił przeniesione narzędzia i sam napisał większość nowego oprogramowania. Schwartz podaje, że zestaw narzędzi ostatecznie obliczył 30 całek od początku do końca: 15 odtworzeń znanych wyników nową metodą oraz 15, w tym całki Feynmana eliptyczne, które nigdy wcześniej nie zostały obliczone. Nazywa problemy, które odpowiadają mocnym stronom obecnych modeli, “Claude-shaped”, a nazwa zestawu odwołuje się do jego początków w obliczeniach bootstrapowych amplitud rozpraszania.
Wyniki w ekologii, genetyce, ekonomii i językoznawstwie
W ekologii Schwartz podaje, że Claude rozpoznał równanie z 2005 roku autorstwa ekologa Rampala Etienne, które nadało neutralnej teorii bioróżnorodności Stephena Hubbella precyzyjnie testowalną postać, jako rozwiązywalną, i rozwiązał je po 20 latach bez skalowalnego rozwiązania. Zastosowane do danych spisu lasu, obliczenia wykazują, że skład gatunkowy drzew na wyspie Barro Colorado w Kanale Panamskim zmienia się 4,5‑krotnie szybciej niż pozwala teoria neutralna. Razem z profesorem biologii roślin Jamesem O’Dwyerem Schwartz zbudował minimalny model predykcyjny historii życia gatunków, który, jak pisze, bardzo dobrze zgadza się z danymi; para rozszerza go z Panamy na inne globalne obszary leśne, wykorzystując zestawy danych, które pomógł kuratorować Claude.
W genetyce populacji raportuje, że zestaw narzędzi rozwiązał 30‑letnie wyrażenie całkowe opisujące, w jaki sposób dobór naturalny działa na rzadkie mutacje, a następnie zastosował wynik do gnomAD, który Schwartz określa jako największy publiczny katalog ludzkiej zmienności genetycznej; strona projektu opisuje dopasowanie do około 730 000 ludzkich egzomów, 1,46 miliona kopii genomu. Z kolegą Michaelem Desaiem Schwartz informuje o analizie 5,7 miliarda par pobliskich mutacji w genomach z Projektu 1000 Genomów i o znalezieniu dowodów na konwersję genową, mechanizm, który, jak zauważa, pomija prawie każda analiza wykorzystująca powiązaną zmienność genetyczną.
Współpraca ekonomiczna z Isaiah Andrews i Jesse M. Shapiro doprowadziła do powstania NBER Working Paper 35782, wydanego we wrześniu 2026. Dokument informuje, że wśród 4 452 opublikowanych pakietów replikacyjnych z pięciu czasopism ekonomicznych, otwarto‑źródłowy przepływ pracy LLM autorów zidentyfikował nieścisłości w 3 460 artykułach lub dodatkach, skrócił czas obliczeń ponad dziesięciokrotnie, zachowując lub poprawiając dokładność w 496 artykułach, oraz opracował nowe rozszerzenie zgodne z celami i założeniami każdego z 923 artykułów. Schwartz pisze, że przepływ pracy przeniósł pakiety z MATLAB, Stata i innych komercyjnych narzędzi do kodu otwarto‑źródłowego, obejmującego około 30 000 procedur, i sprawdził niemal każdą liczbę, którą można było zweryfikować względem opublikowanych tabel.
W językoznawstwie Schwartz informuje, że współpracując z trzema językoznawcami grupa stworzyła AccStack, bazę danych akcentu wyrazowego obejmującą 6 072 języki oraz bibliografię 160 000 prac z dziedziny fonologii. Jego lista dalszych współprac ekspertów obejmuje ilościowy model postępu Wielkiego Wydarzenia Utlenieniowego w czterech glacjacjach, opracowany z geochemikiem Davidem Johnstonem; demograficzne badanie cyklu życia plam słonecznych rozszerzone na plamy gwiezdne, z astrofizykiem Cecilią Garraffo; dokładne i weryfikowalne obliczenia dowodów bayesowskich dla drzew ewolucyjnych, z biologami ewolucyjnymi Scottem Edwardsem i Paulem Lewisem; dokładne rozwiązanie “ostatniego problemu” Watsona, prawdopodobieństwa powrotu trójwymiarowego losowego spaceru i ostatniej z całek kratowych, które George Watson rozpoczął w 1939; oraz zestaw narzędzi kosmologicznych do dopasowywania parametrów kosmologicznych do danych o strukturze wielkoskalowej, w tym pełnego dwupętlowego widma mocy i jednopętlowego trispektrum.
Przebieg pracy, skala i tryby awarii
Schwartz podaje, że przedsięwzięcie wygenerowało 36 rękopisów w 18 dziedzinach z 19 współautorami w ciągu trzech miesięcy, pochodzących z około 400 kandydatów problemów; strona projektu informuje, że zastosowania BootLoops 1.0 obejmowały dwadzieścia dwa obszary. Opisane przez niego środowisko uruchamia sesje Claude Code w terminalach na wirtualnych maszynach Google Cloud połączonych z repozytoriami GitHub i Overleaf, przy czym sesja główna koordynuje sesje projektowe, przydziela zasoby obliczeniowe i weryfikuje wyniki, a pod‑agenci w tle zapisują wyniki pośrednie w plikach markdown. Zaznacza, że klasyfikatory zabezpieczające Fable 5 były regularnie wyzwalane w trakcie pracy i że układ ogranicza każdą blokadę do jednego agenta, zamiast pozwalać mu zepsuć całą sesję.
Dokumentuje powtarzające się tryby awarii: model ogłasza zwycięstwo zbyt wcześnie, podaje szacunki czasu znacznie za długie lub za krótkie, domyślnie przechodzi do wielodniowych obliczeń, gdy budowa narzędzia zajęłaby minuty, oraz traci kontekst, gdy długie sesje są kompresowane. Jego środki zaradcze, jak podaje, obejmowały kodowanie umiejętności protokołu w harnessie, wymóg samodzielnego przeglądania wykresów oraz ponowne sprawdzanie wyników jako sędzia adwersarialny; powtarzalna instrukcja dla modelu brzmiała „myśl mądrzej, nie ciężej”.
Warunki wydania, finansowanie i własność
Jedno jedyne zatwierdzenie z 1 października 2026 r. w repozytorium BootLoops dotyczy BootLoops 1.0, wydanego na licencji MIT, a tekst i ilustracje udostępniono na licencji CC BY 4.0. Repozytorium informuje, że kod został stworzony przez Matthew D. Schwartza i napisany przez Claude pod jego nadzorem, z prawami autorskimi przysługującymi Anthropic PBC, oraz że wydanie nie jest oficjalnie wspieranym produktem Anthropic i jest utrzymywane przez Schwartza. Repozytorium zawiera 49 pakietów narzędzi, a projekt został opublikowany jako sześć równoległych repozytoriów; kod jest w Python 3.12 z niektórymi komponentami Julia i został zweryfikowany na Linux x86_64 oraz w kontenerach Debian na x86_64 i arm64, przy czym macOS nie był objęty testami wydania. Repozytorium opisuje narzędzia jako instrumenty badawcze i stwierdza, że nie są przeznaczone ani przystosowane do decyzji klinicznych, aktuarialnych, płatniczych, regulacyjnych ani związanych z bezpieczeństwem publicznym.
Na stronie projektu Schwartz opisuje BootLoops jako harness niezależny od modelu go napędzającego, możliwy do użycia z Claude, Gemini lub ChatGPT, i podaje standard akceptacji: diagram jest rozwiązany tylko wtedy, gdy znana jest jego pełna forma funkcjonalna i skrypt Python może go ocenić z dowolną precyzją na laptopie. Strona informuje, że Anthropic zapewniło finansowanie projektu, podczas gdy BootLoops jest własnością i jest utrzymywane przez Schwartza. Post Anthropic ujawnia, że Schwartz pracował jako badacz gościnny w Anthropic w trakcie projektu, a oddzielny artykuł NBER zauważa, że pełnił rolę kontraktora dla Anthropic przy tym badaniu i że Anthropic nie popiera jego wyników.












