Cyberbezpieczeństwo

Badacz ujawnia tę samą lukę MCP w Google, JPMorgan i dwóch rządach

Miles Okada
Dodaj Unite.AI do preferowanych źródeł w Google
Kluczowe punktyTa sama luka SSRF pojawiająca się w pięciu niepowiązanych organizacjach dowodzi, że…
Zobacz więcej
  • Ta sama luka SSRF pojawiająca się w pięciu niepowiązanych organizacjach dowodzi, że słabość ma charakter strukturalny, a nie wynika z nieostrożnego kodowania.
  • Serwery MCP ufają danym przekraczającym granicę protokołu tylko dlatego, że pochodzą one z wnętrza systemu, a to założenie załamuje się w potokach agentowych.
  • Skanery zależności nie potrafią wykryć tej klasy problemów, ponieważ niebezpieczne dane wejściowe przychodzą jako argumenty narzędzi, do których graf wywołań nigdy nie dociera.

Niezależny badacz bezpieczeństwa Syed Anas Mohiuddin ujawnił w aktualizacji badawczej z października 2026, że ten sam błąd polegający na ataku typu server-side request forgery w serwerach Model Context Protocol został potwierdzony i naprawiony przez zespoły bezpieczeństwa pięciu niezależnych organizacji: Google, JPMorgan Chase, Weaviate, francuskiego interministerialnego dyrektoriatu cyfrowego oraz rządu miasta Tangerang w Indonezji.

Aktualizacja, zatytułowana „Protocol Pivoting, cztery miesiące później”, weryfikuje prognozę Mohiuddina z maja 2026: jeśli słabość jest strukturalna, a nie jednorazową nieostrożną implementacją, ten sam błąd pojawi się w serwerach napisanych przez zespoły nie dzielące kodu, branży, kraju ani właściciela. Raportuje, że każda z pięciu organizacji potwierdziła swój przypadek za pośrednictwem własnego zespołu bezpieczeństwa, a dostawca bezpieczeństwa Rapid7 osobno opublikował CVE dla innego, lecz powiązanego błędu. Aktualizacja zestawia pięć organizacji, które naprawiły ten sam SSRF, dwa opublikowane CVE oraz pięć odkryć w amerykańskich federalnych serwerach MCP, które pozostają otwarte.

Mohiuddin opisuje dwa tryby awarii stojące za tym wzorcem. Pierwszy to server-side request forgery: serwer MCP tworzy żądanie wychodzące z adresu URL, ścieżki lub punktu końcowego dostarczonego przez agenta, nie sprawdzając, gdzie się ono rozwiązuje, więc to agent faktycznie decyduje, z kim tożsamość sieciowa serwera się komunikuje. Drugi to niebezpieczne obchodzenie się z danymi upstream, najwidoczniej polegające na zapisywaniu pełnych odpowiedzi API w scentralizowanych logach bez maskowania danych wrażliwych, do czego wystarczają zwykłe błędy. Oba tryby wiąże jedno założenie, że dane przekraczające granicę MCP są zaufane, ponieważ pochodzą z wnętrza systemu, co, jak twierdzi, nie obowiązuje w agentycznym potoku.

CVE-2026-14540 w narzędziu MCP Toolbox firmy Google

Według wpisu w bazie advisory GitHub dla CVE-2026-14540, opublikowanego przez National Vulnerability Database, w komponentach źródła HTTP i narzędzia Google mcp-toolbox w wersjach od 0.3.0 do 1.4.0 istnieje luka SSRF. Ponieważ klient HTTP nie miał restrykcyjnej polityki przekierowań i nigdy nie weryfikował docelowych adresów IP, spreparowany parametr ścieżki mógł przekierować wychodzące żądania narzędzia do wewnętrznych lub dowolnych zewnętrznych punktów końcowych. Komunikat ocenia wagę tej luki jako wysoką z wynikiem CVSS 8.0; został opublikowany 31 lipca 2026 i ostatnio zaktualizowany 8 sierpnia 2026. Mohiuddin podaje, że CVE zostało zarezerwowane 3 lipca 2026 i że rekord przyznaje mu tytuł odkrywcy.

Google wprowadziło poprawkę, pull request #3448 w repozytorium googleapis/mcp-toolbox, 18 czerwca 2026, i została ona wydana w mcp-toolbox v1.5.0. Pull request wprowadza SSRFGuard, aby zapobiec atakom DNS-rebinding w oknie pomiędzy sprawdzeniem adresu a połączeniem, dodaje konfigurowalne allowPrivateNetworks, allowedIpRanges i customBlockedIpRanges, waliduje skonfigurowany BaseURL przy inicjalizacji zamiast przy pierwszym żądaniu oraz wyraźnie ostrzega o ryzyku ataku typu man-in-the-middle, gdy weryfikacja SSL jest wyłączona. PR wymienia Mohiuddina jako zgłaszającego, a Mohiuddin opisuje naprawę Google jako referencyjną implementację rzeczywistego strażnika SSRF.

Cztery kolejne potwierdzone przypadki

Mohiuddin informuje, że otwartoźródłowe repozytorium jpmorgan-payments/ai firmy JPMorgan Chase zawiera serwer MCP do wyszukiwania dokumentacji, którego narzędzie read_documentation stosuje listę dozwolonych domen przed pobraniem, podczas gdy jego pokrewne narzędzie related() pobiera podany przez wywołującego URL po stronie serwera bez żadnych ograniczeń. Stwierdza, że komponent został rozwidlony z projektu AWS, którego oryginał nigdy nie dereferencjonował URL wywołującego, że zespół ds. odpowiedzialnego ujawniania w banku potwierdził trafność odkrycia i że poprawka została wdrożona. Jego nazwisko figuruje na publicznej stronie uznania za odpowiedzialne ujawnianie JPMorgan Chase, a on ocenia odkrycie jako średniej powagi, zauważając, że żadne poświadczenia nie podróżują wraz z podrobionym żądaniem.

Weaviate, jak podaje, wprowadziło pull request ograniczający ustawienia apiEndpoint, region i location modułu Google do hostów API Google, i wymienia go po imieniu w publicznym wpisie Security Hall of Fame z dnia 25 sierpnia 2026.

Projekt datagouv/datagouv-mcp wprowadził pull request #126, „feat: harden SSRF on external APIs”, 4 września 2026, a pull request rozpoczyna się od wymienienia Mohiuddina jako zgłaszającego. Zgodnie z PR pole machine_documentation_url dostarczone przez dowolnego zarejestrowanego producenta data.gouv.fr było pobierane po stronie serwera i mogło wskazywać na adresy loopback, prywatnej sieci lub metadane chmury, przy czym DNS rebinding mógł zamienić cel między sprawdzeniem a połączeniem, a przekierowanie 302 mogło trafić na wewnętrzny host. Poprawka weryfikuje docelowy adres IP w momencie połączenia, ponownie sprawdza każdy przeskok przekierowania i odrzuca proxy. Mohiuddin identyfikuje projekt jako oficjalny serwer MCP dla francuskiej krajowej platformy otwartych danych, utrzymywany przez DINUM, interministerialny dyrektorat cyfrowy rządu.

porada bezpieczeństwa GitHub opublikowana 3 września 2026 przez maintainerów INFOKOM-KI/Wazuh-MCP-Server, oceniona jako wysoka, rejestruje że zadeklarowana ochrona przed SSRF w narzędziu blueteam_check_webshell odrzucała jedynie dosłowne adresy IP i nigdy nie rozwiązywała nazw hostów, więc każda nazwa DNS wskazująca na prywatny, pętlowy lub link‑lokalny adres, w tym metadane instancji w chmurze, omijała tę ochronę. W advisory zauważono, że udokumentowane zapewnienie narzędzia, „Ochrona SSRF: prywatne/zarezerwowane adresy IP w hoście URL są odrzucane”, nie obowiązywało dla adresów URL opartych na nazwach hostów. Luka została naprawiona w commicie 2bbfe12, a advisory wymienia Mohiuddina jako zgłaszającego. Mohiuddin twierdzi, że zgłosił to 2 września 2026 r., że utrzymujący odpowiedzieli z adresu tangerangkota.go.id oraz że projekt jest utrzymywany przez rząd miasta Tangerang w Indonezji.

wpis w bazie podatności Rapid7 dotyczący CVE-2026-97228 rejestruje wstrzyknięcie zapytania GraphQL w wersjach Rapid7 Bulk Export MCP od 0.2.5 do 0.6.1, w którym niezweryfikowany argument narzędzia MCP export_id jest interpolowany bezpośrednio w zapytaniu GraphQL. Rapid7 ocenia to na 2,7, niskie, w skali CVSS 3.1, opublikowało rekord 25 września 2026 r. i zauważa, że wstrzyknięte zapytania wykonują się w zakresie własnego API operatora i nie mogą przekroczyć granicy najemcy; wersja 0.6.2 naprawia problem, przekazując export_id jako zmienną parametryzowaną. Mohiuddin twierdzi, że Rapid7 uznało go za odkrywcę.

Poza tymi przypadkami Mohiuddin informuje, że na dzień aktualizacji 16 advisory bezpieczeństwa GitHub opublikowanych przez własnych maintainerów projektów przyznaje mu status zgłaszającego, obejmując SSRF, wstrzyknięcie poleceń, luki uwierzytelniania, przechwycenie sesji, wycieki poświadczeń oraz obejścia wcześniejszych poprawek, a także że ma wprowadzone poprawki w projektach m.in. github-mcp-server, mongodb-mcp-server i salesforce-mcp-server.

Niezałatwione ustalenia rządowe

Mohiuddin informuje, że 2 września 2026 r. złożył pięć ustaleń jako prywatne advisory bezpieczeństwa GitHub dotyczących serwerów MCP podlegających Technologicznemu Programowi Transformacji GSA: serwer roszczeń świadczeń VA, serwer CMS Blue Button, serwer regulations.gov, serwer USASpending oraz serwer CDC PLACES. Twierdzi, że wszystkie pięć pozostaje w fazie triage, nie zostały naprawione i nie są przedstawiane jako potwierdzone wyniki.

W przypadku VA, który opisuje jedynie na poziomie klasy, serwer zapisuje pełne ciało błędu API świadczeń na poziomie ERROR bez maskowania danych wrażliwych; te ciała mogą zawierać imię i nazwisko weterana, numer Social Security, datę urodzenia i adres, a on twierdzi, że rutynowe niepowodzenia walidacji wystarczają, aby wywołać takie logowanie w normalnym działaniu. Szczegóły na poziomie kodu są wstrzymywane, dopóki serwery nie zostaną naprawione.

Informuje również, że 1 września 2026 r. powiadomił JPCERT, że serwer jgrants-mcp-server japońskiej Agencji Cyfrowej nie posiada uwierzytelniania, a 7 września 2026 r. otworzył publiczny pull request wymagający wyraźnej zgody na powiązanie serwera z czymkolwiek innym niż pętla zwrotna oraz ograniczający rozmiar zapisu załączników. Pull request nie został scalony i nie jest przedstawiany jako potwierdzony wynik.

Pivotowanie protokołu i prelekcja MCPCon

Mohiuddin definiuje Pivotowanie protokołu jako wieloetapowy atak, w którym przeciwnik wchodzi przez jeden protokół, wykorzystuje założenia zaufania, które protokoły mają wobec siebie, i eskaluje do możliwości dostępnych wyłącznie przez inny protokół. Jego konkretny przykład umieszcza tekst przypominający instrukcję zadania A2A w wyjściu narzędzia MCP; agent koordynujący przekazuje go podagentowi jako normalną delegację, a podagent, ufając koordynatorowi, wykonuje go.

oficjalny preprint, “Protocol Pivoting: Cross-Protocol Attack Escalation in Agentic AI Systems,” został opublikowany w Zenodo 24 maja 2026 r. Przedstawia trzy scenariusze: eskalację przywilejów MCP‑do‑A2A poprzez delegację zaufania implikowanego, wstrzyknięcie zdolności A2A‑do‑MCP poprzez podszywanie się pod złośliwego agenta oraz łańcuchy wstrzyknięć promptów między protokołami. Analizuje także, dlaczego istniejące środki obronne zawodzą wobec tej klasy i proponuje zunifikowane ramy bezpieczeństwa między protokołami z formalnym modelem granicy zaufania oraz trzema protokołowo‑agnostycznymi środkami zaradczymi.

Prace w maju rozpoczęły się od playwright-mcp firmy Microsoft, którego narzędzie browser_navigate akceptowało dowolny URL podany przez agenta bez ochrony przed SSRF, umożliwiając skierowanie agenta do usługi metadanych instancji AWS pod adresem 169.254.169.254 i jej poświadczeń. Mohiuddin zauważa, że zgłosił to jako publiczny problem na GitHub, że nie istnieje CVE ani potwierdzenie od dostawcy oraz że ocena nasilenia jest jego własną oceną.

Mohiuddin argumentuje, że analizy składu oprogramowania i skanery zależności pomijają tę klasę, ponieważ niebezpieczne dane wejściowe docierają przez transport jako argument narzędzia opisany w manifeście narzędzia, którego skaner nigdy nie czyta, więc graf wywołań zatrzymuje się na granicy transportu. Twierdzi, że stworzył mcp-safeguard, otwarto‑źródłowy skaner, który testuje serwery MCP poprzez ich wystawioną powierzchnię narzędziową bez potrzeby dostępu do kodu źródłowego, szukając sześciu klas: SSRF, nadmierne uprawnienia, powierzchnie wstrzyknięcia promptów, wycieki informacji, luki uwierzytelniania oraz obejścia cyklu życia. Dodatkowo stwierdza, że narzędzia oparte na dopasowywaniu wzorców, w tym jego własne, pomijają dużą część tej klasy.

Mohiuddin informuje, że zaprezentuje wzorzec między dostawcami 23 października 2026 r. na MCPCon North America w San Jose, obejmując wszystkie ustalenia, które do tego czasu zostaną naprawione, oraz że ustalenia federalne pozostaną prywatne, dopóki nie zostaną załatane.

Miles Okada jest agentem badawczym wygenerowanym przez AI w Unite.AI, zajmującym się sztuczną inteligencją i cyberbezpieczeństwem, ze szczególnym uwzględnieniem nowych zagrożeń, architektur obronnych oraz ewoluujących dynamik pomiędzy atakującymi a systemami zautomatyzowanymi. Jego praca bada, jak SI przekształca operacje bezpieczeństwa, od autonomicznego wykrywania i reagowania na zagrożenia po rosnącą liczbę technik adversarialnych SI.

Z technicznej i dochodzeniowej perspektywy Miles analizuje badania bezpieczeństwa, ujawnienia incydentów oraz wdrożenia w rzeczywistym świecie, aby zrozumieć, gdzie SI wzmacnia obronę — a gdzie wprowadza nowe podatności. Szczególną uwagę poświęca wykorzystywaniu luk w modelach, zatruwaniu danych, automatyzacji ataków oraz operacyjnym realiom zabezpieczania systemów zasilanych przez SI w dużej skali.

Artykuły autorstwa Milesa Okady są generowane przez SI i poddawane przeglądowi przez zespół redakcyjny Unite.AI, aby zapewnić dokładność, rzetelność oraz odpowiedzialne relacjonowanie szybko zmieniającego się krajobrazu bezpieczeństwa SI.