Liderzy opinii
Ochrona oryginalnych treści w erze kradzieży i podszywania się z użyciem AI

Kluczowe punktyTwórcy muszą negocjować umowy, które zabraniają trenowania AI na ich pracy bez zgody…
Zobacz więcej
- Twórcy muszą negocjować umowy, które zabraniają trenowania AI na ich pracy bez zgody lub uznania autorstwa.
- Platformy umożliwiające twórcom śledzenie wykorzystania treści znacznie ułatwiają wykrywanie nieautoryzowanego trenowania AI i podszywania się.
- Osadzone standardy pochodzenia i niewidoczne znaki wodne pomagają twórcom udowodnić własność, gdy syntetyczne media rozprzestrzeniają się w internecie.
Dzięki zdolności do naśladowania AI imituje głosy, klonuje twarze, kradnie style twórcze, a nawet bezpośrednio przywłaszcza sobie pomysły na treści. Skradzione materiały i deepfake’i — od niedorzecznych przez podejrzane po złowrogie — trafiają następnie na miliardy urządzeń na całym świecie.
Rezultat: liczba oszustw z użyciem deepfake’ów wzrosła o 1740% w Ameryce Północnej między 2022 a 2023 rokiem, a liczba deepfake’ów w internecie zwiększyła się z około 500 000 w 2023 roku do około 8 milionów w 2025 roku.
Gdy AI zalewa platformy treściami pochodnymi, prawdziwym twórcom trudniej się wyróżnić. Odbiorcy stają się sceptyczni wobec wszelkich treści, co zagraża źródłom utrzymania twórców, ich reputacji i autentycznej więzi z publicznością.
Twórcy zasługują na lepszą ochronę.
Podwójne zagrożenie
Zagrożenia dla twórców występują na dwóch podstawowych poziomach.
Po pierwsze, piraci treści mogą trenować modele generatywne na materiałach twórców, nie podając autorstwa ani nie wypłacając wynagrodzenia. Niektóre firmy zasłaniają się doktryną fair use lub twierdzą, że treści są już publicznie dostępne dla każdego, więc twórca musi się z tym pogodzić. Argumenty te pozostają jednak niejednoznaczne prawnie i wątpliwe moralnie.
Po drugie, deepfake’i i media syntetyczne to bezpośrednie podszywanie się pod inne osoby, coraz bardziej niepokojąco realistyczne. Na przykład oszuści wykorzystujący imitacje głosu potrzebują zaledwie trzech sekund nagrania, aby sklonować głos z dokładnością 85%, wraz z naturalną intonacją, rytmem, emocjami, pauzami i oddechem. Na początku 2025 roku lekarz i influencer Mike Varshavski natrafił na deepfake z własnym wizerunkiem na TikToku, promujący fałszywy „cudowny” suplement. Jego podobiznę wykorzystano do oszukania publiczności, którą budował przez ponad dekadę.
Choć świadomość tych problemów rośnie — Anthropic AI zgodziła się niedawno na rekordową ugodę w wysokości 1,5 miliarda dolarów w związku z zarzutami używania pirackich książek do trenowania chatbota Claude — twórcy nie mogą polegać wyłącznie na ochronie ze strony sądów.
Ochrona dzięki umowom i współpracy
Najlepsza ochrona przed wykorzystywaniem przez AI zaczyna się jeszcze przed opublikowaniem treści lub podpisaniem umów z markami. Twórcy potrzebują jasnych umów, które wyraźnie określają prawa licencyjne oraz sposób i miejsca wykorzystywania treści.
Umowy powinny zawierać klauzule zakazujące używania oryginalnych treści do trenowania modeli generatywnych bez zgody oraz nakazujące powiadomienie twórcy, jeśli marka wprowadza za pomocą AI zmiany w dostarczonych przez niego materiałach. Wymogi oznaczania autorstwa, dzięki którym informacja o twórcy zawsze towarzyszy utworowi, nie powinny podlegać negocjacjom. Platformy stawiające na przejrzystą współpracę mogą pomagać w systematycznym egzekwowaniu tych zabezpieczeń. Twórcy powinni uważnie rozważyć, czy w ogóle korzystać z platform, które tego nie robią.
Jeśli twórcy chcą, by ich prace służyły do trenowania AI lub pochodnych zastosowań komercyjnych, powinni negocjować tantiemy albo stałe opłaty licencyjne zamiast jednorazowych płatności. Gdy współpraca opiera się na przejrzystej dokumentacji wykorzystania treści, nieuprawnione modyfikacje za pomocą AI lub trenowanie modeli znacznie trudniej ukryć, a egzekwowanie odpowiedzialności za naruszenia staje się łatwiejsze.
Niektóre platformy powstają właśnie po to, by twórcy mogli śledzić, gdzie ich treści pojawiają się w płatnych kanałach mediowych. Jeśli marki zwiększają następnie ich zasięg poprzez reklamy partnerskie w mediach społecznościowych, twórca zachowuje wgląd w dystrybucję i prawidłowe oznaczenie autorstwa.
W każdym przypadku należy uważnie czytać regulamin. Platformy takie jak YouTube dały twórcom możliwość zezwalania zewnętrznym firmom AI na trenowanie modeli na ich filmach. Miliony twórców zgadzają się na to nieświadomie, bez jakiejkolwiek obietnicy wynagrodzenia. Inne platformy stosują bardziej restrykcyjne ustawienia domyślne, które stawiają na pierwszym miejscu własność danych twórców.
Zabezpieczenia techniczne i zmiany systemowe
Oprócz zawierania umów twórcy powinni domagać się ochrony na poziomie infrastruktury i wykorzystywać technologię do zabezpieczania swojej pracy.
Każdy eksportowany plik z treścią powinien zawierać osadzone metadane zgodne ze standardami takimi jak IPTC 2023.1, które pozwalają umieszczać zezwolenia na eksplorację danych na potrzeby AI w samej treści. Także Koalicja na rzecz Pochodzenia i Autentyczności Treści (C2PA) opracowała standardy tworzenia odpornych na manipulacje zapisów pochodzenia treści.
Digimarc i SynthID firmy Google wykorzystują niewidoczne cyfrowe znaki wodne, które zachowują się mimo zmiany rozmiaru i kompresji. Z kolei narzędzia takie jak Nightshade mogą zmieniać piksele obrazu w sposób niezauważalny dla ludzi, lecz skłaniający modele uczenia maszynowego do rozpoznawania na nim czegoś innego.
Inne platformy integrują obecnie monitorowanie wyników i analitykę każdego oryginalnego materiału, by twórcy mogli rozpoznawać nieuprawnione użycie. Śledząc miejsca publikacji treści i ich wyniki w poszczególnych kanałach, twórcy mogą wykrywać podejrzane działania, na przykład wykorzystywanie materiałów w kampaniach lub na kontach, którym nigdy nie udzielili zgody.
Kluczowe znaczenie mają systemy infrastruktury łączące zarządzanie kampaniami, procesy zatwierdzania treści i pomiar wyników na wspólnych platformach. Zapewniają ochronę na każdym etapie, zamiast zmuszać twórców do łączenia odrębnych narzędzi, które pozostawiają luki umożliwiające nadużycia.
Ochrona kreatywności
Długofalowa kondycja gospodarki twórców zależy od zachowania autentycznych głosów, wyróżniających się perspektyw oraz zaufania między twórcami a ich społecznościami.
Twórcy nie mogą więc czekać na jedno cudowne rozwiązanie. Muszą zacząć od negocjowania solidniejszych umów, współpracy z platformami stawiającymi ich na pierwszym miejscu, domagania się trenowania AI na podstawie zgody i dokumentowania pochodzenia swoich prac. Z kolei platformy treści muszą budować infrastrukturę, która domyślnie chroni prawa twórców, pamiętając, że trwałe systemy potrzebują zaufania, by odnieść sukces w przyszłości. Twórcy nie powinni godzić się na mniej.
AI jest tylko tak kreatywna, jak prawdziwi ludzie, od których się uczy. Ale nauka to jedno. Kradzież to drugie.












