Sztuczna inteligencja jest teraz zaangażowana w analizę sztuki

Dr Ahmed Elgammal z Uniwersytetu Rutgers i Dr Mariam Mazzone z College of Charleston stworzyli wspólny projekt AI, który jest teraz zaangażowany w analizę dzieł sztuki i porównywanie ich z tym, co wnioskują historycy sztuki i krytycy.

Jak donosi Techworld, dwaj naukowcy “współpracowali, aby zbadać, jak maszyny klasyfikują style sztuki i jak to się ma do analizy historyków sztuki. Postanowili stworzyć system oparty na teoriach Heinricha Wölfflina (1846–1945), szwajcarskiego profesora, którego zasady klasyfikacji miały duży wpływ na rozwój dyscypliny historii sztuki.”

Jak wyjaśnia sam Dr Elgammal, “Było to bardzo trudne, aby rozwinąć AI poza tym, co mamy teraz, bez spojrzenia na ten kulturowy produkt ludzki, ponieważ ostatecznie sztuczna inteligencja jest o tworzeniu maszyny, która ma zdolności percepcyjne i kognitywne, a gdy spoglądasz na sztukę, to właśnie się dzieje.”

Podejście, które przyjęli Dr Elgammal i Dr Mazzone, polegało na wykluczeniu treści z analizy i skupieniu się na “schemacie wizualnym” dzieła, aby możliwe było identyfikowanie wzorców stylu w czasie. “Jego nacisk na charakterystyczne cechy i logikę binarną dobrze pasował do uczenia maszynowego.”

Jak wyjaśniono, “Głębokie sieci neuronowe były szkolone, aby klasyfikować te style wraz z liczbą zmiennych. Zostały one nakarmione prawie 80 000 zdigitalizowanych obrazów i szkolone, aby znaleźć wzorce. System nie miał żadnej wiedzy o czasie ani o tym, kto stworzył każde dzieło sztuki, ale mimo to umieścił obrazy w gładkiej chronologii, która była ściśle skorelowana z czasem, w którym zostały namalowane.

Umieścił je wzdłuż linii czasu, zaczynając od renesansu, a następnie przechodząc przez barok, neoklasycyzm, romantyzm, impresjonizm, postimpresjonizm, ekspresjonizm i kubizm, kończąc się na sztuce abstrakcyjnej.”

Naukowcy również “szkolili maszynę, aby mierzyć kreatywność, wyszukując niezwykłe punkty danych i porównując je z tym, co pojawiło się w innych dziełach sztuki.”

Wyniki AI potwierdziły głównie idee historyków sztuki. Co dodali, to “dowody obliczeniowe tego, co wcześniej opierało się na subiektywnej analizie.”

Według Dr Mazzone, zdolność AI do analizy “tysięcy dzieł sztuki mogłaby identyfikować podstawowe zmiany w stylach, których ludzkie oko nie mogłoby zobaczyć. Mogłaby nawet przewidywać przyszłe formy artystyczne.” Dodała, że AI “robi bardzo mało błędów, a gdy robi błąd w jakikolwiek sposób, to po prostu maszyna widzi coś innego niż to, co widzi człowiek. I to jest również interesujące. Co widzi, co jest inne niż to, co postrzegają ludzie?”