Bir Robotun Görünüşü İşyeri İyi Olma Koçu Olarak Etkililiğini Etkileyebilir mi?

Cambridge Üniversitesi’nden araştırmacılar tarafından yürütülen yakın tarihli bir çalışma, robot iyi olma koçlarının fiziksel görünüşünün katılımcıların onlarla etkileşimini etkilediğini ortaya koydu. Deneysel araştırma, bir teknoloji danışmanlık firmasında yürütüldü ve 26 çalışanın dört hafta boyunca haftalık robot destekli iyi olma seanslarına katılmasını içeriyordu. Deney için iki farklı robot koçu kullanıldı, ikisi de aynı ses, yüz ifadeleri ve senaryolara sahipti.

Oyuncak gibi bir robota互動 eden çalışanlar, insan benzeri bir robota göre ‘koç’larıyla daha fazla bağlantı hissettiler. Araştırmacılara göre bu sonuç, insanların robotlara karşı algısının popüler kültürden etkilendiği ve hayal gücünün sınırsız olduğu gerçeğinden kaynaklanmaktadır. Dolayısıyla, gerçek dünya robotları genellikle bu beklentileri karşılayamaz.

Oyuncak benzeri robotun daha basit görünüşü, katılımcıların daha düşük beklentilere sahip olmasına neden olmuş olabilir, bu da onlarla bağlantı kurmasını kolaylaştırmıştır. Diğer yandan, insan benzeri robota互動 edenler, robota karşı beklentilerinin gerçeğe uymadığını keşfettiler, çünkü robot etkileşimli sohbetlere katılabilecek yeteneklere sahip değildi.

Beklentiler ile gerçeklik arasındaki uyumsuzluğa rağmen, çalışma, robotların işyerinde zihinsel iyi olmayı teşvik etmek için değerli bir araç olabileceğini gösterdi. Bulgular, 15 Mart’ta Stockholm’de ACM/IEEE İnsan-Robot Etkileşimi Uluslararası Konferansı’nda sunuldu.

Dünya Sağlık Örgütü, işverenlerin işyerinde zihinsel iyi olmayı teşvik etmelerini ve korumalarını önermektedir. Ancak, iyi olma uygulamalarının uygulanması thường yetersiz kaynaklar ve personel tarafından engellenir. Robotlar bu açığı giderme konusunda erken bir vaat göstermiş olsalar da, çoğu çalışma laboratuvar ortamlarında yürütülmüştür.

Makalenin ilk yazarı Dr. Micol Spitale, çalışmanın arkasındaki motivasyonu açıklarken, “Robotları laboratuvar dışına çıkarmak ve gerçek dünyada nasıl faydalı olabileceklerini incelemek istedik” dedi.

Araştırmacılar, yerel teknoloji şirketi Cambridge Consultants ile işbirliği yaparak, robotları kullanarak bir işyeri iyi olma programı tasarladılar. Dört hafta boyunca, çalışanlar, QTRobot (QT) veya Misty II robotu (Misty) tarafından çeşitli iyi olma egzersizlerine yöneltildiler.

QT, bir çocuk benzeri insan benzeri robot, yaklaşık 90cm yüksekliğe sahiptir, mentre Misty, bir oyuncak benzeri robot, 36cm yüksekliğe sahiptir. Her iki robot da farklı yüz ifadeleri gösterebilen ekran yüzlerine sahiptir. Robotlar, yüksek açıklık ve bilinçlilik özelliklerine sahip bir koç benzeri kişilikle programlandı.

Katılımcılar, bir ofis toplantı odasında bir robota rehberlik edildi, her seans robotun katılımcılara olumlu bir deneyim hatırlatmasını veya minnettarlık ifade etmesini sağladı. Robot daha sonra takip soruları sordu. Seanslardan sonra, katılımcılar bir anket ve röportaj aracılığıyla robota değerlendirdi.

Çalışma, Misty robotuyla çalışan katılımcıların, QT robotuna göre daha iyi çalışma bağlantıları ve robota karşı daha olumlu algılar bildirdiklerini ortaya koydu. Dr. Spitale, Misty’nin oyuncak benzeri görünüşünün bu sonuçları etkileyebileceğini öne sürdü.

Araştırmayı yöneten Profesör Hatice Gunes, kullanıcıların beklentilerini karşılayacak şekilde robot etkileşimini geliştirmenin önemini vurguladı. “Doğal konuşmaya sahip bir robot oluşturmak inanılmaz derecede zor” dedi. “Büyük dil modellerindeki yeni gelişmeler bu konuda gerçekten faydalı olabilir.”

Çalışmanın ortak yazarı Minja Axelsson, robotların görünüşü veya davranışıyla ilgili önceden edinilmiş fikirlerin, faydalı olabilecek alanlardaki robotiklerin benimsenmesini engelleyebileceğini belirtti. Çalışmadaki katılımcılar, robotların kurgusal karşılıklarından daha gelişmiş olmadıklarının farkında olsalar da, iyi olma egzersizlerini faydalı buldular ve gelecekte bir robota konuşma fikrine açıktiler.

Araştırmacı ekibinin şu anda odaklandığı, koçluk uygulamaları ve etkileşimlerde robot koçların tepkilerini geliştirmektir.